า หลินเย่าเหลือบมองมาที่เย่ฮวาและพูดกับผู้หญิงสองคนที่จีบอยู่ว่า “ฉันยังมีเรื่องต้องทำ ไว้ค่อยคุยกันใหม่นะ”เมื่อกล่าวจบ รอยยิ้มอันหล่อเหลาก็ปรากฏขึ้น สองสาวที่ตาเป็นประกายจึงเดินจากไปหลินเย่ามองมาที่เย่ฮวาและยิ้มเล็กน้อย “เย่ฮวาเพื่อนยาก นายมาหาฉันด้วยตัวเองแบบนี้ มีเรื่องอะไรเหรอ?”เย่ฮวายักไหล่ “ไม่ได้มีเรื่องใหญ่อะไรหรอก แค่หวังว่านายจะหยุดรบกวนเยว่เอ๋อร์ก็แค่นั้นแหละ นี่ไม่ใช่การคุกคาม ฉันก็แค่อยากจะบอกนายว่า เยว่เอ๋อร์ดูเหมือนว่าจะเกลียดนายมาก การที่นายจะตามจีบคนอื่น นายก็ควรดูทัศนคติของอีกฝ่ายด้วยว่าคิดยังไง เยว่เอ๋อร์เป็นเพื่อนของฉัน ฉันไม่อยากให้เธอถูกนายรบกวนตลอดเวลา”สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปและกล่าวด้วยนำเสียงบูดบึ้ง“นี่มันเรื่องของฉัน นายอย่ามายุ่ง”เมื่อกล่าวจบเขาจึงเดินจากไป……ชายสวมเสื้อสเวตเตอร์ในห้องเรียนมองดูนักเรียนทุกคนเดินออกจากห้องเรียน จากนั้นจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแนบข้างหูและพูดเสียงเบาว่า “ขั้นที่สองสำเร็จแล้ว”
