่พวกเขาฆ่าไม่ใช่มอนสเตอร์ธรรมดาทั่วไป แต่เป็นอสูรบรรพกาลสัตว์เลี้ยงของเย่ฮวาต่างหากล่ะ!เย่ฮวาที่อยู่ในสถานะพรางตัว ได้พุ่งออกมาจากพุ่มไม้เขาขบฟันแน่นขณะมองดูอสูรบรรพกาลที่ถูกโจมตีจนเลือดหมดตัว!อสูรบรรพกาลที่น่าสงสาร…ผู้เล่นที่อยู่แถวหน้าได้ยกมือขึ้น กลุ่มคนที่อยู่ด้านหลังจึงหยุดลงผู้นำเป็นผู้เล่นนักดาบคนหนึ่ง เขามองมาที่เย่ฮวาจากนั้นจึงกล่าวว่า “อีเย่กูโจว ทำไมนายถึงมาอยู่ที่นี่?”เย่ฮวากล่าวอย่างเคร่งขรึม “ฉันมาอยู่ที่นี่เพราะเหตุผลอะไรไม่ได้สำคัญเท่ากับพวกนายฆ่าสัตว์เลี้ยงของฉันทำไม!”“มันเป็นแค่สัตว์เลี้ยง เก็บเลเวลแค่แป๊บเดียวก็เอาคืนมาได้แล้ว อีกอย่างพวกเราก็ไม่ได้ตั้งใจด้วย”“ไม่ได้ตั้งใจ? ถึงสัตว์เลี้ยงของฉันมันก็แค่ดุไปหน่อย ก็ไม่ได้ลงมือทำร้ายพวกนาย แต่พวกนายกลับฆ่ามันอย่างโหดเหี้ยม ถ้าวันนี้ไม่ชดใช้จนกว่าฉันจะพึงพอใจ ก็อย่าคิดว่าจะหนีไปไหนได้!” เย่ฮวาพูดด้วยความเกรี้ยวกราด“เอ่อ…”นักดาบคิดไม่ถึงว่าเย่ฮวาจะโกรธมากเมื่อสัตว์เลี้ยงถูกฆ่า และเขาก็ไม่รู้ว่าควรจะจัดการอย่างไรดีในตอนนี้ เย่ฮวาแอบรู้สึกดีใจ ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะหันเหความสนใจมาที่เขาแล้ว ถ้าเป็นผู้เล่นทั่วไป ไม่ต้องพูดถึงสัตว์เลี้ยง ต่อให้เป็นผู้เล่นมาขวางทางก็จะถูกฆ่าตายทันที แต่นี่เป็นเย่ฮวา…พวกเขาจึงไม่กล้าลงมือเมื่อพวกเขาลงมือกับเย่ฮวาเท่ากับประกาศสงครามกับกิลด์หานเยว่เหมิง กิลด์หานเยว่เหมิง กิลด์โม่อี้และกิลด์อายฮ
