ิดหนี้บุญคุณกับนายมากเกินไปแล้ว” พี่โจวถอนหายใจเบาๆเย่ฮวายักไหล่ จากนั้นจึงโยนกระเป๋าเงินให้พี่โจว“เมืองนะโมในตอนนี้ต้องการกำลังคน เอาเงินจำนวนนี้ไปรับสมัครทหารดาบ อัศวินและนักธนูเถอะ การต่อสู้ครั้งต่อไปคงไม่ดีโชคดีแบบนี้”ในกระเป๋าเงินมีเหรียญทอง 500,000,000 เหรียญเพียงพอที่พี่โจวจะสร้างกองทัพสำหรับสงครามระหว่างประเทศครั้งถัดไปเย่ฮวามองไปยังลัวยี่ที่ยืนอยู่ด้านข้างพี่โจวแล้วยิ้มให้“ผู้บัญชาการลัวยี่ การปกป้องเมืองนะโมในครั้งนี้จะต้องขอบคุณนายมาก เป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องจริงๆ ที่ฉันให้นายมาประจำการที่เมืองนี้!”ลัวยี่โค้งคำนับให้กับเย่ฮวาจากนั้นจึงกล่าวว่า “นายท่านกล่าวได้ถูกต้องขอรับ ท่านได้ช่วยชีวิตข้าน้อยออกมาจากหุบเขาวิญญาณดับสูญ ชีวิตนี้ของข้าน้อยได้เป็นของนายท่านแล้ว นายท่านต้องการสิ่งใด ต่อให้ข้าน้อยต้องแลกด้วยชีวิต ข้าน้อยก็ไม่เสียดายขอรับ!”เย่ฮวากล่าวด้วยรอยยิ้ม “ไม่ต้องถึงกับขนาดนั้นก็ได้แต่…เมืองนะโมนี้ฝากนายด้วยนะ”“นายท่านโปรดวางใจ” ลัวยี่ทำความเคารพหลังจากบอกลาพี่โจว เย่ฮวาได้ตรงกลับไปยังเมืองลั่วเซียว เพื่อนำศิลาเกล็ดมังกรที่ชางห่ายเกอมอบให้มาหลอมเป็นโอสถ และแจกจ่ายให้กับทุกคน แม้ว่าโอสถเกล็ดมังกรในตอนนี้จะมีคนที่ใช้งานได้น้อย แต่การเก็บไว้ก็ไม่ใช่เรื่องผิด
