ำนวนนับไม่ถ้วนลอยขึ้นมา!“521,343”“601,857”“432,269”……ทันทีที่ความเสียหายปรากฏขึ้น มอนสเตอร์อันเดดที่พุ่งเข้ามาด้านหน้าสุดจึงล้มตายเป็นจำนวนมากสกิลศรยิงต่อเนื่องของนักธนูปีศาจสามารถยิงลูกศรออกมาได้สามดอกภายในครั้งเดียว ความสามารถในการสร้างความเสียหายจึงเพิ่มขึ้นอย่างมาก ทำให้สนามรบที่ตึงเครียดบรรเทาลงไปได้อย่างทันท่วงทีมู่จื่อหานเหลือบมองมาที่เขา ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความสุข จากนั้นจึงรีบหันกลับไปสู้ต่อมอนสเตอร์เหล่านี้แข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ แม้ว่ามู่จื่อหานและเม่ยเอ๋อร์จะยังต้านการโจมตีได้ แต่จำนวนที่ปรากฏออกมาก็น่าตกใจไม่น้อย เดิมทีพื้นที่แห่งนี้เป็นที่ราบว่างเปล่า แต่ตอนนี้กลับเต็มไปด้วยมอนสเตอร์อันเดดจำนวนมาก ยิ่งเข้าใกล้แท่นบูชามากเท่าไหร่ก็ยิ่งแออัดมากขึ้นเท่านั้นความคิดที่ต้องการฆ่าเหล่าอันเดดจำนวนมากที่คลานออกมาจากพื้นอย่างต่อเนื่อง ไม่ต่างอะไรกับคนโง่ที่กำลังนอนฝันกลางวัน ดังนั้นเย่ฮวาจึงทำได้แค่ขอให้มู่จื่อหานและทหารแห่งความมืดช่วยยื้อเวลาให้เขาเหตุผลที่เย่ฮวาเรียกนักธนูออกมาทั้งหมดก็เพื่อเพิ่มความเสียหาย สุดท้ายแล้วมู่จื่อหาน เม่ยเอ๋อร์ มังกรวิญญาณวายุม่วง และร่างโคลนทั้งสองก็เพียงพอที่จะช่วยกันเขาไว้ได้สิ่งที่ขาดหายไปคือการสร้างความเสียหายในการสังหารมอนสเตอร์ที่ทะยานเข้ามาอย่างต่อเนื่องแม้ว่าในทหารระดับห้าจะมีทหารโล่ป้องกันอยู่ แต่ทหารเหล่านี้ไม่สามารถฟื้นฟูพลังชีวิตกลับมา
