ตอร์กลับมีจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ และแข็งแกร่งยิ่งขึ้นเรื่อยๆ แม้แต่มอนสเตอร์ที่สูญเสียความเกลียดชังก็พุ่งผ่านแนวป้องกันเข้ามาอยู่บ่อยครั้งเย่ฮวาเปิดใช้สกิลเร่งมิติเวลา ฟาดต่อเนื่อง พยายามอย่างสุดความสามารถในการทำลายม่านแสงนี้ เมื่อเขาได้รับเศษวิญญาณจักรพรรดิเทพแล้ว เขาสามารถขี่มังกรยักษ์บินขึ้นฟ้าไปพร้อมกับมู่จื่อหาน โดยหลีกเลี่ยงปีศาจจำนวนนับไม่ถ้วนที่อยู่บนพื้นดินได้ จากนั้นค่อยคิดหาวิธีออกจากหุบเขาวิญญาณดับสูญแห่งนี้อีกครั้ง……เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ในที่สุดแนวป้องกันก็ถูกทำลายลง เขายังคงพึ่งพานักธนูปีศาจในการต้านการโจมตีของมอนสเตอร์ไว้ เพียงพริบตาเดียวก็พบว่าแนวป้องกันกำลังหดลงอย่างรวดเร็ว“ตูม!”เมื่อเย่ฮวาได้ทำลายคริสตัลอันสุดท้าย เสาหินสองสามต้นจึงพังทลายลง ในตอนนี้เหลือเพียงนักธนูปีศาจที่เหลือเลือดเพียงน้อยนิดอีกไม่กี่ตัวเท่านั้นที่ยังยืนอยู่เคียงข้างเย่ฮวาอย่างมั่นคง!เย่ฮวารีบวิ่งไปที่แท่นบูชาอย่างรวดเร็ว พยายามที่จะเก็บเศษจิตวิญญาณจักรพรรดิเทพ แต่กลับพบว่าเขาไม่สามารถสัมผัสเศษจิตวิญญาณจักรพรรดิเทพได้ เขาไม่รู้ด้วยซ้าว่าจะนำมันออกไปได้อย่างไร!มู่จื่อหานเหวี่ยงดาบวิญญาณเหมันต์และถามโดยที่ไม่หันมา “ยังไม่เสร็จอีกเหรอ?”เย่ฮวายิ้มอย่างขมขื่น “ไปกันก่อนเถอะ พวกเราต้านที่นี่ไว้ไม่ไหวแล้ว”ในขณะที่เย่ฮวาและมู่จื่อหานกำลังจะจากไป จู่ๆ ก็เกิดเสียงดังมาจากไกลๆ จากนั้นกระแสลมอันทรงพลังก็ได้
