านตัว แต่แค่พลังฝ่ามือเดียวของจิ้งหย่าก็สามารถฆ่าพวกมันได้แล้วนี่คือความแข็งแกร่งของระดับเทพศักดิ์สิทธิ์เหรอ?ถ้าความแข็งแกร่งของระดับเทพศักดิ์สิทธิ์เป็นแบบนี้ช่องว่างระหว่างนายพลปีศาจพวกนี้กับจิ้งหย่าดูเหมือนจะห่างกันเกินไปแล้ว!จิ้งหย่าหันมามองเย่ฮวาและยิ้มอย่างอ่อนโยน “พี่ชายลำบากท่านแล้ว!”เย่ฮวาโบกมือซ้าแล้วซ้าเล่า “ไม่ได้ลำบากอะไรเลย ว่าแต่ทำไมเธอถึงเข้ามาได้ล่ะ?”จิ้งหย่าเหลือบมองไปที่แท่นบูชาและกล่าวด้วยรอยยิ้ม“สิ่งที่อยู่ด้านบนเสาหินเหล่านี้เป็นคริสตัลเวทมนตร์โลหิตเป็นแหล่งที่มาของม่านแสงในหุบเขาวิญญาณดับสูญ เมื่อคริสตัลเวทมนตร์โลหิตถูกทำลาย ม่านแสงจึงสลายหายไปด้วย”ทันใดนั้นเองเย่ฮวาจึงนึกขึ้นได้ ไม่แปลกใจเลย ถ้าหากเขารู้เร็วกว่านี้คงให้มู่จื่อหานถ่วงเวลาสองพี่น้องหวางซวงหวางยี่ไว้ และย้ายมาทำลายม่านแสงนี้ก่อน เพื่อให้จิ้งหย่าเข้ามา แบบนี้ก็จะประหยัดแรงและเวลามากขึ้นโชคดีที่ถึงอย่างไรผลลัพธ์ก็เหมือนกันอยู่ดีเมื่อวิกฤติได้ผ่านไป จิ้งหย่าจึงเบนความสนใจไปที่เศษจิตวิญญาณจักรพรรดิเธอเดินเข้าหาเศษจิตวิญญาณจักรพรรดิเทพอย่างช้าๆ และมองดูดวงแสงสีขาวที่ลอยอยู่ไม่กี่ดวงนี้ จากนั้นจึงขมวดคิ้วเล็กน้อย “ท่านพ่อ…”อย่างไรก็ตามกลุ่มแสงไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ เมื่อจิ้งหย่ายื่นแขนออกไป มันก็ได้เข้าสู่ร่างกายของเธอเย่ฮวามองไปที่จิ้งหย่าและกล่าวว่า “จักรพรรดิเทพเขา…”จิ้งหย่ายิ้มอย่างขมขื่นและส่ายหน้
