“วูบ!”ทันใดนั้นดาบในมือของหวางยี่ระเบิดปรารถนาแห่งดาบอันเย็นเยียบออกมา พลังปราณจำนวนนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นรอบตัวดาบของมันเย่ฮวากล่าวด้วยน้าเสียงเคร่งขรึม “สกิลที่สามกำลังจะมาแล้ว ระวังตัวด้วย”มู่จื่อหานพยักหน้าเบาๆ และถอยหลังไปสองก้าว เธอเตรียมตัวป้องกันแล้วหวางยี่พูดอย่างโกรธเคือง “ข้าเป็นถึงนายพลปีศาจอเวจี อยากจะเอาชนะข้าอย่างนั้นเหรอ ฝันไปเถอะ!”เมื่อกล่าวเช่นนั้น ดาบของหวางยี่จึงพุ่งเข้าหาเย่ฮวาในทันใด เขารู้สึกได้ถึงพลังอันแข็งแกร่งของดาบ จึงไม่กล้าที่จะรับมันโดยตรง เย่ฮวารีบใช้ใบมีดเจาะทะลวงพุ่งไปด้านหน้าอย่างไม่รอช้าพลังงานอันทรงพลังได้ผ่านเย่ฮวาไป แต่สกิลนี้ไม่ได้ง่ายดายขนาดนั้น หลังจากที่ดาบถูกเย่ฮวาหลบหลีกออกไป มือทั้งสองข้างของหวางยี่ได้ปรากฏดาบแสงขึ้นสองเล่ม เกิดภาพมายาจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งออกมาจากร่างกายของมันและส่งตรงมาที่เย่ฮวาและมู่จื่อหานอีกครั้ง!มู่จื่อหานไม่พูดพร่าทำเพลง เธอยกมือซ้ายขึ้น ก่อเกิดเป็นกำแพงน้าแข็งควบแน่นขึ้นตรงหน้า เมื่อภาพมายาปะทะเข้ากับกำแพงน้าแข็งจึงแตกกระจายออกในทันทีความทนทานของกำแพงน้าแข็งลดลงอย่างรวดเร็ว ถึงแม้จะเป็นเช่นนี้ ทว่าสกิลของหวางยี่กลับไม่ได้สร้างความเสียหายใดๆ ให้กับมู่จื่อหานเลยแต่เย่ฮวาไม่ได้โชคดีขนาดนั้นเย่ฮวาโบกแขนและบัพโล่เทพเสินฮวงให้ตัวเอง แสงสีทองระยิบระยับโอบล้อมเขาไว้ เมื่อภาพมายาปะทะเข้ากับร่างของเขา เขาจึงรู้สึกได้ว่าตัวเองเห
