แต่ความเสียหายที่ต้องจ่ายก็คงไม่น้อยเลยเมื่อคิดถึงเรื่องนี้ การโจมตีของเย่ฮวาจึงเร็วขึ้น ตอนนี้ความเสียหายที่ทำได้ของมู่จื่อหานนั้นสูงกว่าเขามากความเกลียดชังของหวางยี่ที่มุ่งมาหากับเขาจึงค่อยๆเปลี่ยนไปยังมู่จื่อหานผลของการต่อสู้อย่างต่อเนื่องทำให้พลังชีวิตของหวางยี่ลดลงไปอย่างรวดเร็ว ในช่วงเวลาสั้นๆ เพียงครึ่งนาทีพลังชีวิตหลายร้อยล้านพอยท์ของมันได้เหลือน้อยลงแล้วตามหลักแล้ว เมื่อพลังชีวิตเหลือ 10% สกิลดาบคู่สองผสานควรจะถูกกระตุ้นใช้งาน และสกิลสุดท้ายก็ควรจะทำงานเมื่อพลังชีวิตเหลือน้อยมากๆแต่ตอนนี้พลังชีวิตของหวางยี่เหลือแค่ประมาณ 5%แต่ยังเหลือสกิลอีกสองสกิลที่ยังไม่ได้ใช้งาน นี่มันอะไรกัน?มู่จื่อหานก็ไม่เข้าใจเช่นเดียวกัน แต่ในสนามรบเต็มไปด้วยความไม่รู้ การต่อสู้หลายครั้งเกิดขึ้นเพราะความไม่เข้าใจ ความไม่รู้และความไม่ชัดเจนเหล่านี้ต่างหากล่ะ ที่จะทำให้ทุกอย่างดูน่าสนใจและมีความหลากหลายเมื่อพลังชีวิตของหวางยี่ค่อยๆ ลดลงมาถึง 2% ในที่สุดมันก็แสดงสีหน้าบูดบึ้งออกมา มันมองไปที่หวางซวงและกล่าวว่า “พี่ชาย พวกเราแพ้แล้ว”หวางซวงกล่าวด้วยน้าเสียงที่หนักแน่น “ไม่! ใช้ทักษะเฉพาะที่พวกเราเรียนรู้มา ฆ่าพวกมันซะ เดี๋ยวข้าจะพาเจ้าไปหานายท่านเซ่เฟิง ให้ท่านรักษาบาดแผลให้!”หวางยี่พยักหน้าหงึกๆ จากนั้นจึงกราชับดาบและกระโดดดีดตัวขึ้นอย่างฉับพลัน!หวางซวงก็ทำแบบเดียวกับหวางยี่ ทำให้เย่ฮวานึกถึงชื่อสกิ
