ั่นวูบเล็กน้อย จากนั้นร่างกายของเขาก็ได้หายไปจากจุดเดิม“ตูม!”เกิดเสียงดังอึกทึกขึ้น ร่างกายของเย่ฮวากระแทกเข้ากับม่านแสงก่อนจะเดินโซเซจนถอยหลังล้มลงกับพื้น เขายกมือขึ้นมาถูหน้าผากขณะทำอะไรไม่ถูก แม้แต่สกิลเทเลพอร์ตก็ใช้งานไม่ได้ ดูเหมือนว่าม่านแสงนี้จะไม่สามารถเข้าไปได้จริงๆ สินะจิ้งหย่ารีบเข้ามาหาเย่ฮวา เธอช่วยประคองเขาให้ลุกขึ้นอย่างนุ่มนวลและเกลี้ยกล่อมว่า “พี่ชาย ม่านแสงนี้ไม่ง่ายเหมือนอย่างที่ท่านคิด ช่างมันเถอะ”เย่ฮวามองดูม่านแสงและส่ายหน้าอย่างช่วยไม่ได้ภารกิจนี้ไม่มีใครแล้ว ปัญหานี้เป็นเรื่องปกติที่จะเจอระหว่างทำภารกิจ“ตูม!”ขณะที่เย่ฮวากำลังเสียใจอยู่นั้น จู่ๆ ก็มีด้วงซากศพพุ่งออกมาจากป่าและตรงเข้าใส่เย่ฮวา เมื่อเย่ฮวาเห็นมันจึงขยับตัวหลบทำให้การกลิ้งของด้วงซากศพเกิดค่า MISSร่างยักษ์พุ่งผ่านเย่ฮวาไปและกระแทกเข้ากับม่านแสงโดยตรงเย่ฮวาคิดว่าจะได้ยินเสียงดังและหยุดลง ไม่มีใครคาดคิดว่าด้วงซากศพกลับสามารถผ่านม่านแสงไปได้และม่านแสงก็ไม่ได้บุบสลายด้วย!“เฮ้ย!”เย่ฮวาแทบไม่กล้ากะพริบตา จิ้งหย่าหรี่ตามองมันอย่างเงียบๆ เย่ฮวาจึงถามด้วยความไม่มั่นใจว่า “หรือว่า…ม่านแสงนี้ใช้ไม่ได้ผลกับเหล่าอันเดด?”จิ้งหย่าส่ายหน้าเล็กน้อย “ข้าเองก็ไม่รู้ แต่เมื่อหลายหมื่นปีก่อนเหล่าอันเดดได้ใช้คริสตัลเวทมนตร์โลหิตสร้างม่านแสงขึ้นมา แม้แต่พวกมันเองก็ไม่สามารถผ่านเข้าไปได้ หรือว่าม่านแสงนี้จะไม่เหมือนกับเ