่วเจียและอาซูน่า เขาจึงเดินออกจากราชวังไป……เย่ฮวายืนอยู่กลางลานกว้างของเมืองลั่วเซียว เขาใช้สกิลเทเลพอร์ตแห่งสวรรค์ ตรงหน้าจึงเกิดแสงสว่างเป็นประกาย ก่อนจะย้ายมาที่ห้องโถงของเผ่าเทพ“เจ้ามาแล้ว”อาการบาดเจ็บของหานหลินในตอนนี้เกือบจะหายดีเป็นปกติแล้ว หลังจากที่เห็นเย่ฮวาเธอจึงกล่าวทักทาย“เจ้าช่วยข้าเกลี้ยกล่อมท่านจิ้งหย่าหน่อยเถอะ”“หือ? เกิดอะไรขึ้น?” เย่ฮวาถามหานหลินถอนหายใจเบาๆ “เมื่อไม่กี่วันก่อน ท่านจิ้งหย่าทราบเรื่องที่เซ่เฟิงฟื้นฟูความแข็งแกร่งกลายเป็นจักรพรรดิแดนนรก ท่านต้องการเพิ่มความแข็งแกร่งของตนเอง สุดท้ายท่านจึงตัดสินใจเดินทางไปหุบเขาวิญญาณดับสูญ”เย่ฮวาตกตะลึง “หุบเขาวิญญาณดับสูญ? มันเป็นสถานที่แบบไหนเหรอ?”“ที่นั่นคือสถานที่ปิดผนึกซึ่งคุ้มกันโดยเหล่าอันเดด”หานหลินสูดลมหายใจและอธิบายว่า “ในการต่อสู้ระหว่างเทพเจ้าและปีศาจเมื่อหลายพันปีก่อน หลังจากจักรพรรดิเทพล่มสลายร่างกายของพระองค์ได้ถูกทำลายวิญญาณกระจัดกระจายออกเป็นชิ้นๆ จำนวนนับไม่ถ้วนและตกลงบนแผ่นดินหลิงเกิง พวกเราเชื่อมาเสมอว่าสักวันหนึ่งจักรพรรดิเทพจะฟื้นคืนชีพขึ้นมาจากเศษซากวิญญาณเหล่านี้ ดังนั้น…”“ดังนั้น?”“ดังนั้น…เหล่าอันเดดจึงได้รวบรวมเศษวิญญาณของจักรพรรดิเทพ และนำมาผนึกไว้ที่หุบเขาวิญญาณดับสูญเพื่อให้เหล่าอันเดดที่แข็งแกร่งคอยคุ้มกันไว้ป้องกันไม่ให้จักรพรรดิเทพฟื้นคืนกลับมา”หลังจากหานหลินหยุดเล่า เย่ฮวาจึงเข้าใจ
