“พี่โจว ไม่เจอกันนาน เมืองนี้กลายเป็นเมืองระดับสามแล้วสุดยอดจริงๆ”พี่โจวหันมามองเย่ฮวาและยิ้มให้กับเขา “ไม่เท่าไหร่หรอก นี่เป็นเพราะชิงฮว่าซางคอยช่วยเหลือพวกเราต่างหากล่ะ”“หืม?”ชิงฮว่าซางช่วยเหลือพี่โจว? เย่ฮวาได้ยินไม่ผิดใช่ไหมชิงฮว่าซางไม่เห็นด้วยที่เขาให้เมืองนะโมกับพี่โจวไม่ใช่เหรอ? ทำไมถึงเปลี่ยนใจมาช่วยพี่โจวได้ล่ะเนี่ย?พี่โจวเห็นว่าเย่ฮวาสงสัยจึงหัวเราะเบาๆ “เมื่อเช้าชิงฮว่าซางบอกกับฉันว่ากิลด์อายฮว่าของพวกเธอเคยประจำอยู่ในกองทัพ NPC แห่งหนึ่งก่อนหน้าที่จะมาประจำการที่เมืองหลัก ที่นั่นมี NPC จำนวนไม่น้อย ก็เลยส่งพิกัดมาให้ฉัน”เย่ฮวาอยากจะเอามือตีหัวตัวเอง เขาก็เพิ่งจะนึกขึ้นได้ว่าครั้งหนึ่งเคยไปติดต่อกับชิงฮว่าซางที่เมืองหมอกราตรีที่นั่นมี NPC หลายสิบนาย หลังจากที่กิลด์อายฮว่าเข้าสู่เมืองหลัก ที่นั่นจึงกลายเป็นเมืองที่ถูกทอดทิ้ง คิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่ามันจะมีประโยชน์ในเวลานี้เมื่อเย่ฮวาคิดถึงใบหน้าที่ยิ้มแย้มของชิงฮว่าซางผู้หญิงคนนี้ช่วยเหลือเย่ฮวามาหลายเรื่องแล้ว บางทีอาจจะยังมีเรื่องอีกมากที่เขายังไม่รู้เย่ฮวายิ้มอย่างขมขื่นและกล่าวด้วยรอยยิ้มให้กับพี่โจว“แล้วเมืองนะโมต้องใช้เวลาเท่าไหร่กว่าจะขึ้นเป็นระดับสี่?”พี่โจวส่ายหน้า “ไม่แน่ใจเหมือนกัน แต่ตอนนี้มี NPCจำนวน 118 คนที่เข้ามาอยู่ในเมืองหลักแล้ว ห่างจากการเลื่อนระดับไม่ถึงหนึ่งในสาม ฉันจะไปดูที่หมู่บ้านละแวกนี้อีกครั้ง เ
