ละหันไปกล่าวกับเสี่ยวตูฉงเบาๆ “เดี๋ยวฉันจะพาเธอไปดูที่พักเอง”“โอเค”เย่ฮวาหยิบกระเป๋าเดินทางของเสี่ยวตูฉงและพาเธอไปที่ลานจอดรถ เธอมองไปที่ BMW และกล่าวด้วยความประหลาดใจ “ไม่คิดว่าหัวหน้าจะรวยขนาดนี้ ขับ BMWเลยเหรอเนี่ย”เย่ฮวารีบโบกมือ “ไม่ต้องชมฉันหรอก นี่เป็นรถของเสี่ยวหานต่างหากล่ะ รถของฉันยังอยู่ที่ทางเดินในชุมชนนู้น แค่สตาร์ทก็มีเสียงดังเอี๊ยดอ๊าดแล้ว”เยว่เอ๋อร์มองเย่ฮวาอย่างดูถูก “โกหก นายโกหก ใครจะไม่รู้ว่าเย่ฮวาเป็นคนรวย มีทั้งรถ มีทั้งสาวงาม อยากได้อะไรก็สามารถเนรมิตขึ้นมาได้”เย่ฮวายัดเยว่เอ๋อร์เข้าไปในรถ เพื่อปิดปากของเธอเสี่ยวตูฉงนั่งข้างคนขับ จากนั้นเย่ฮวาจึงขับรถไปยังร้านอาหารหานเยว่……พวกเขาได้มาถึงจุดหมายปลายทางเมื่อเวลาประมาณห้าโมงเย็น กวาจื่อและหลิวหลีมารออยู่ก่อนหน้านี้แล้วเมื่อลงจากรถกวาจื่อจึงเข้ามาทักทาย “เสี่ยวตูฉง สวัสดีฉันกวาจื่อนะ เธอจำฉันได้ไหม?”เสี่ยวตูฉงยิ้มเบาๆ “จำได้สิ ผู้พิทักษ์แห่งกิลด์หานเยว่เหมิงของพวกเรา ทำไมฉันจะจำไม่ได้ล่ะ”เย่ฮวากล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “นี่คือกัวเสียน ข้างๆ คือหลิวหลีแฟนสาวของเขา”หลังจากที่ทั้งสามคนจับมือทักทาย กวาจื่อจึงพาเสี่ยวตูฉงมายังที่พักของเธอ ที่นี่เป็นห้องสวีทที่มีแสงสว่างเพียงพอ มีขนาด 80 ตารางเมตร ใหญ่เพียงพอสำหรับการพักอาศัยอยู่คนเดียว นอกจากนี้ยังมีซูเปอร์มาร์เก็ตขนาดใหญ่อยู่ใกล้ๆ ดังนั้นการพักอาศัยที่นี่จึงสะดวกสบายอย่างม