ด้ตั้งสองประโยค ตอนนี้มาเจอคนในตำนาน
เรื่องนี้จะไม่ทำให้เขาตื่นเต้นได้อย่างไร?
เขาอดไม่ได้ที่จะนึกย้อนไปถึงเมื่อไม่นานมานี้ ตอนที่หลินอันจัดการกับอสูรกายนั่น เพียงไม่กี่คำพูดก็สยบอสูรกายได้
ตนเองกลัวแทบตาย ถูกไล่ล่ามาตั้งนาน พอมาถึงมือคนอื่นกลับเป็นเรื่องแค่ไม่กี่คำพูด…
แน่นอนจริงๆ ผู้ยิ่งใหญ่ก็คือผู้ยิ่งใหญ่ ทำอะไรก็เก่งกาจ
……..
ในสัมผัสของหลินอันสังเกตเห็นว่าอารมณ์ของเหลียงเส่ากวงค่อนข้างตื่นเต้น ก็พอจะเข้าใจได้ว่าเป็นเพราะอะไร
เขามองจางเถี่ยอย่างจนปัญญา แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร
ก่อนออกเดินทางได้กำชับคนในฐานที่มั่นให้เก็บเป็นความลับอย่างเข้มงวด ก็เพียงแค่กลัวความยุ่งยาก
ตอนนี้การจัดการฐานที่มั่นยังไม่สมบูรณ์ การรับผู้รอดชีวิตเข้ามาจำนวนมากนั้นไม่มีความจำเป็นเลยจริงๆ
จิตใจคนซับซ้อน
หากผู้รอดชีวิตที่รับเข้ามามีเจตนาร้าย ก็จะเกิดเรื่องได้ง่าย
บวกกับแรงกดดันจากการบุกของฝูงซอมบี้
หากสถานการณ์การรบเปลี่ยนแปลงไป คนบางกลุ่มที่ไม่ได้ถูกข่มขวัญ เพียงแค่มุ่งมาที่ชื่อเสียงของเขตปลอดภัยแห่งแรก ก็ยากที่จะบอกได้ว่าจะไม่มีความคิดอื่น
เขาคงไม่สามารถรับผู้รอดชีวิตเข้ามาแต่ละกลุ่ม แล้วก็ฆ่าคนเพื่อสร้างบารมีได้ทุกครั้งกระมั
