กลิ่นของโอสถกระจายไปทั่วลานกว้าง เย่ฮวาเอนตัวพิงอยู่ในอ้อมแขนนุ่มๆ ของเม่ยเอ๋อร์ ขณะมองดูโอสถลั่วซินสีฟ้าเงินกลิ้งออกมาจากเตาหลอมโอสถสามขา เย่ฮวาจึงยิ้มอย่างพึงพอใจในขณะนี้ทางช่องทางอย่างเป็นทางการของหลิงเกิงยังไม่มีการแจ้งถึงกิจกรรมใหญ่ใดๆ อย่างน้อยทางด้านอันเดดคงไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ ในช่วงนี้ และสงครามระหว่างประเทศก็เพิ่งจะสิ้นสุดลง คงไม่มีสงครามระหว่างประเทศครั้งต่อไปในเวลาอันสั้นหลังจากเย่ฮวาหลอมดอกลั่วซินทั้งหมดที่ส่งมาจากนักปรุงยาของกิลด์ว่านเซียนหุ้ย และทำการจัดสรรโอสถลั่วซินเสร็จแล้วจึงออฟไลน์ออกจากระบบเย่ฮวาออกกำลังกายเหมือนกับทุกๆ วัน หลังจากผ่านไปกว่าหนึ่งชั่วโมงจึงกลับมาที่ห้องเพื่ออาบน้าอาบท่าจากนั้นก็เริ่มนั่งสมาธิตามวิธีที่หนังสือโบราณกล่าวไว้ ทำจิตใจสงบ รับรู้ถึงรสชาติของชีวิตอีกด้านหนึ่งอยู่ในเกมก็ต้องต่อสู้ ในชีวิตจริงก็ต้องเร่งรีบ ยากที่จะได้เพลิดเพลินกับช่วงเวลาที่แสนสงบสุขแบบนี้ นับว่าไม่เลวเลยระหว่างอาหารเช้า เย่ฮวาและสามสาวนั่งอยู่รอบโต๊ะอาหาร เยว่เอ๋อร์กำลังเคี้ยวแซนด์วิชและกล่าวว่า “พี่เย่ฮวา ฉันเห็นเกมอัพเดตแผนที่ใหม่เมื่อเช้านี้ นายคิดจะไปดูสักหน่อยไหม?”เย่ฮวาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาหาข้อมูลในฟอรัมและกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “เว็บไซต์ทางการได้ส่งภาพมุมสูงของแผนที่นี้มาไม่กี่ภาพ แผนที่นี้มีขนาดเกือบครึ่งหนึ่งของแผ่นดินใหญ่หลิงเกิง พื้นที่ทั้งหมดเต็มไปด้วยเหวลึกขนาดเ
