ะวันตก ท่านกลับมาตอนไหนพวกข้าไม่เห็นจะรู้เรื่องเลย”เย่ฮวาลูบศีรษะของหยินซีเบาๆ หลังจากนั้นจึงหยิบคทาระดับเซียนชิ้นหนึ่งออกมาให้เธอ “นี่สำหรับเธอ”“ว้าว! คทาสมบัติระดับเซียน!”หยินซีอ้าปากกว้าง หน้าตาดูตกใจ หลังจากนั้นจึงยิ้มให้กับเย่ฮวา “พี่เขย ข้าอยากแต่งงานกับท่าน ~”“หยุดเลย!”ใบหน้าของเย่ฮวาอึมครึม จากนั้นจึงได้หยิบดาบระดับเซียนเล่มหนึ่งและโล่ระดับเซียนออกมาจากกระเป๋า แล้วมอบให้กับเยว่เหยา “นี่สำหรับเธอ”เยว่เหยารีบหยิบอุปกรณ์ “ข้ารู้ว่าพี่เขยรักพวกข้ามากๆ”เย่ฮวาเบ้ปาก “ทุกคนต่างก็เป็นสาวสวยกันทั้งนั้น ฉันจะไม่รักมากได้ยังไงกันล่ะ”ในตอนนี้เองเสว่หลินได้ก้าวมาข้างหน้าและพูดกับสาวงามตัวน้อยทั้งสองคนว่า “เอาล่ะ เย่ฮวายังมีเรื่องที่ต้องไปจัดการ พวกเจ้าก็อย่ารบกวนเขาเลย”เย่ฮวามองเสว่หลินด้วยความรู้สึกซาบซึ้ง ดูเหมือนว่าเธอจะเข้าใจน้องสาวของตัวเองเป็นอย่างดี รู้ว่าพวกเธอทั้งสองคนนั้นจะตัวติดกับเย่ฮวา ดังนั้นเธอจึงเข้ามาช่วย“หู่…”หยินซีเม้มปากเล็กน้อย “ข้าเพิ่งจะกลับมาถึงบ้านพี่เขยท่านก็จะจากไปแล้วเหรอ”เย่ฮวายิ้ม “ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวสักพักฉันจะกลับมาหาอีก”“ถ้าอย่างนั้น…มาเกี่ยวก้อยสัญญากัน ~”ขณะที่หยินซีพูดเธอจึงได้ยื่นมือเล็กๆ ของเธอมาหาเย่ฮวา และชูนิ้วก้อยขึ้นเย่ฮวายิ้มและได้เกี่ยวก้อยสัญญากับเธอ เธอถึงจะปล่อยให้เย่ฮวาจากไปเย่ฮวาได้อธิบายกับมาวเย่ซาน หลังจากนั้นจึงได้กางปีกทั้งสองข้างบินท
