่า “ฮัลโหล นี่คือหัวหน้าเย่ฮวาใช่ไหม?”“ฉันเย่ฮวา ไม่ใช่ป้าใหญ่ เธอเป็นใคร?” อันที่จริงเมื่อเย่ฮวาได้ยินเสียง ก็พอจะทราบแล้วว่าอีกฝ่ายเป็นใครแล้วเย่ฮวาจึงกล้าหยอดมุกตลกไปอีกฝ่ายหัวเราะคิกคักแล้วพูดว่า “โอเค ฉันเสี่ยวตูฉงนะ นายบอกให้ฉันไปอยู่กับนายไม่ใช่เหรอ? ตอนนี้ฉันเตรียมตัวพร้อมที่จะไปสนามบินแล้วนะ น่าจะถึงประมาณสี่โมงเย็น ก็เลยโทรมาบอกนายก่อน”“โอ้! โอเค! เธอส่งที่อยู่มาให้ฉัน เดี๋ยวตอนเย็นฉันจะไปรับ”“โอเค”หลังจากพูดคุยกันไม่กี่ประโยคเย่ฮวาจึงวางสาย เสี่ยวตูฉงได้เตรียมพร้อมที่จะเดินทางมาที่นี่แล้ว การตกแต่งของร้านอาหารเสร็จสิ้นแล้ว เกือบจะพร้อมที่จะเปิดทำการแล้วด้วย แน่นอนว่าทางด้านพนักงานนั้นกวาจื่อเป็นคนจัดการธุระให้ เย่ฮวาชอบที่จะเป็นคนเริ่มก่อน หลังจากนั้นก็ให้เป็นหน้าที่ของคนอื่นจัดการต่อเย่ฮวาโทรศัพท์ไปหากวาจื่อ ใช้เวลาประมาณครึ่งนาทีกวาจื่อถึงจะรับโทรศัพท์ ทันทีที่อีกฝ่ายรับโทรศัพท์ก็สบถว่า “ไอ้บ้าเอ้ย! เช้าตรู่ขนาดนี้ยังไม่ให้คนนอนอีกเหรอ!”เย่ฮวาสีหน้าอึมครึมกล่าวว่า “เสี่ยวตูฉงจะมาถึงสนามบินวันนี้ตอนสี่โมงเย็น ถึงเวลาฉันจะไปรับเธอ ที่ฉันบอกว่าให้ไปหาที่พักแถวร้านอาหารไปถึงไหนแล้ว?”กวาจื่อพูดอย่างไม่พอใจ “ฉันลงมือเองมันจะไปมีปัญหาอะไร ไม่ต้องกังวล ชุมชนใกล้ๆ ร้านอาหารฉันได้เหมาไว้สองยูนิตแล้ว มีทั้งหมดห้าสิบห้อง เป็นห้องที่ตกแต่งมีเฟอร์นิเจอร์ครบครัน พนักงานของร้านอาหารมี
