เมื่อเดินทางมาถึงกลางห้องโถงแดนสวรรค์ เย่ฮวาพบว่าที่นี่มีเพียงความว่างเปล่า เขาจึงเดินอ้อมไปด้านหลังลานกว้าง ซึ่งเป็นบ่อวิญญาณซีหลิงที่หลอมรวมพลังวิญญาณอันทรงพลัง สถานที่แห่งนี้คือจุดฟื้นฟูร่างกายให้กับหานหลินได้ดีที่สุดตอนที่มาถึงพบว่าหานหลินกำลังนอนอยู่ข้างๆ บ่อวิญญาณ บนร่างกายของเธอถูกห่อหุ้มด้วยเสื้อคลุมสีขาวบริสุทธิ์ แต่ยังเผยให้เห็นเรียวขายาวไปจนถึงขาอ่อนของเธอ ขณะจ้องมองใบหน้าจากทางด้านข้าง เย่ฮวาถึงกับแอบกลืนน้าลายหนึ่งอึก“ท่านหานหลินเป็นยังไงบ้าง?” เย่ฮวาเคลื่อนสายตามองไปยังจิ้งหย่าพร้อมถามด้วยความเป็นกังวลจิ้งหย่าส่ายหน้าเบาๆ “ทำได้เพียงแค่รักษาบาดแผลภายนอกเท่านั้น อาจจะต้องรักษาตัวอยู่ที่นี่อีกหลายวันตอนนี้ข้ากำลังกังวลใจว่าหลังจากเซ่เฟิงกลับไปยังแดนนรก เหตุการณ์จะเป็นอย่างไรต่อไป”เย่ฮวาขมวดคิ้วและเอ่ยถามว่า “จิ้งหย่า ตอนนี้เซ่เฟิงยึดร่างของราชาเมืองเลี่ยเยี่ยนไปแล้ว ราชาองค์นั้นจะยังมีชีวิตต่อไปได้หรือเปล่า?”เธอยิ้มด้วยรอยยิ้มที่แสนขมขื่น “ร่างที่ถูกจักรพรรดิปีศาจในยุคโบราณยึดครอง แม้ว่าภายในร่างกายของราชาเมืองเลี่ยเยี่ยนจะยังหลงเหลือวิญญาณอยู่ แต่วิญญาณได้ถูกปิดผนึกไปแล้ว ยิ่งร่างกายถูกครอบงำเช่นนี้ก็ไม่ต่างอะไรจากความตาย”“เราไม่มีวิธีที่จะทำให้พวกเขาแยกออกจากกันได้เลยเหรอ?”“ไม่มีเจ้าค่ะ นอกเสียจากว่าเซ่เฟิงจะยอมออกจากร่างด้วยตนเอง แต่เรื่องนี้คงเป็นไปไม่ได้ และหากออกจ