ซอมบี้เป็นครั้งแรกล้วนต้องตกตะลึงอย่างสุดซึ้ง
เนื้อหนังเน่าเปื่อย, คนตายฟื้นคืนชีพ, กินคน…
สิ่งเหล่านี้ล้วนกระทบกระเทือนความกลัวที่อยู่ลึกที่สุดในใจของมนุษย์โดยตรง
ดังนั้น โดยเนื้อแท้แล้วเชื้อไวรัสซอมบี้ก็คือ【ต้นเหตุ】ที่แพร่กระจายความกลัวโดยสมัครใจ
จุดที่แตกต่างที่ใหญ่ที่สุดกับสิ่งจำแลง เกรงว่าก็คือเชื้อไวรัสต้องเข้าสู่ร่างกายจึงจะแสดงผล ไม่เหมือนกับสิ่งจำแลงที่สามารถแสดงผลผ่านความคิดได้โดยตรง
หลินอันหัวเราะอย่างขื่นขม เขากระทั่งเมื่อรวมกับภารกิจของแมงมุมดูดไขกระดูกแล้ว ก็คิดอะไรออกได้มากขึ้น
คนธรรมดาจะหวาดกลัวซอมบี้
แต่ผู้ปลุกพลังจะไม่…
หากตนเองเป็นเชื้อไวรัสซอมบี้ แล้วจะทำอย่างไรเล่า?
ไม่ต้องสงสัยเลย…สร้างอสูรกลายพันธุ์
ผู้ปลุกพลังหลังจากมีพลังแล้วก็สามารถไม่หวาดกลัวซอมบี้ มองเป็นของไร้ค่าได้
เพราะซอมบี้ไม่สามารถคุกคามพวกเขาได้อีกต่อไป
แต่เมื่อเผชิญหน้ากับอสูรกลายพันธุ์ระดับสูงก็ยังคงหวาดกลัวเช่นกัน
โดยเฉพาะอสูรกลายพันธุ์ขั้นที่สามหรือกระทั่งขั้นที่สี่ ผู้ปลุกพลังคนใดก็ตามเมื่อเผชิญหน้ากับอสูรกายเหล่านี้ ล้วนจะรู้สึกถึงความสิ้นหวังและความกลัว…จากก้นบึ้งของหัวใจ
กล่าวอีกนัยหนึ่ง…
ซอมบี้คือสิ่งจำแลงที่แพร่กระจายโ
