ม “ผู้อ่อนแอไม่มีคุณสมบัติที่จะเป็นเจ้าชีวิต นายอยากจะแข็งแกร่งขึ้นหรือเปล่า?”เด็กชายแหงนหน้ามองเย่ฮวา สายตาของเขาค่อยๆเป็นประกายแห่งความมุ่งมั่นเขาลุกขึ้นและยื่นแขนที่อ่อนปวกเปียกออกมาจับดาบไว้ เขาขบฟันแน่น ร่างกายที่ผอมเหลือแต่กระดูกสั่นระริกขณะพยายามจะดึงดาบขึ้นมาอาจจะเป็นเพราะความยากลำบากที่ต้องเผชิญหน้ารวมถึงอายุของเขาที่ยังน้อย คาดว่าน่าจะอายุ 14-15 ปีหากคิดจะดึงดาบนี้ขึ้นมาคงเป็นเรื่องที่ยากลำบากเย่ฮวายื่นมือออกไปกดด้ามจับดาบ เขาถามอีกฝ่ายว่า“นายอยากแข็งแกร่งขึ้นเหรอ?”เด็กชายพยักหน้า“แล้วนายกลัวความลำบากหรือเปล่า?” เขาขมวดคิ้วถามเด็กชายส่ายหน้า“อู่เต๋อ!” เย่ฮวาตะโกน“ขอรับ!” อู่เต๋อยกมือขึ้นคารวะ“นำตัวเด็กคนนี้กลับไปล้างเนื้อล้างตัวให้เรียบร้อยต้องทำให้เขากลายเป็นทหารอาสาที่มีคุณสมบัติเหมาะสมให้ได้!”“ขอรับ!”“เคล้ง!”เย่ฮวาดึงดาบขึ้นมาจากพื้น “รอวันที่นายแข็งแกร่งมากพอ ฉันจะมอบอาวุธรบที่ไม่เหมือนใครให้กับนาย!”เด็กชายมองเย่ฮวาโดยไม่ได้พูดอะไร แม้ว่าจะถูกอู่เต๋อนำตัวไปก็ไม่ปริปากพูดอะไรเช่นกันเมื่อเห็นเด็กรูปร่างผอมบางเดินจากไป เย่ฮวาจึงยิ้มออกมา ‘หวังว่านายจะขยันและทำให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้นจริงๆ นะเพราะว่า…นายคือบอสระดับฟ้า……เดิมทีเย่ฮวาก็ไม่ได้ตั้งความหวังไว้กับการเดินทางมาที่หมู่บ้านมือใหม่เท่าไหร่นัก ใครจะไปคาดคิดว่า NPC ระดับบอสที่ไม่ได้หาได้ง่ายๆ ตามท้องถนนจะเป็นเด็กผู้ชายคน
