ให้เร็วที่สุดพวกเขาทั้งสามคนเริ่มสังหารปีศาจโลหิตอย่างบ้าคลั่งจัดการพวกมันที่เข้ามาห้อมล้อมทั้งหมดการโจมตีของพวกเขามีความรุนแรงเป็นอย่างมากไม่ใช่เรื่องยากที่จะรับมือกับปีศาจโลหิตเหล่านี้ เพียงแต่พลังการโจมตีของชิงฮว่าซางและโม่อี้หลงส่าวน้อยกว่าเขาค่อนข้างมาก หากคิดจะสังหารพวกมันแบบวันฮิตคงเป็นเรื่องที่ยากลำบากการโจมตียึดเย่ฮวาเป็นหลัก ส่วนพวกเขาทั้งสองคนเป็นแค่ตัวเสริม เย่ฮวาปล่อยสกิลออกไปเรื่อยๆ เพื่อโจมตีปีศาจโลหิตเหล่านี้ทหารเวทย์โบราณอยู่ด้านหน้าแล้ว คงใช้เวลาไม่นานในการทำภารกิจนี้ เขาต้องรีบจัดการภารกิจให้เสร็จสิ้นและหนีออกไป ก่อนที่ผู้แข็งแกร่งภายในนรกแห่งนี้จะรู้ตัว“โฮก!”ปีศาจโลหิตแผดเสียงคำราม ระลอกเสียงอันทรงพลังของมันทำให้ชั้นบรรยากาศรอบตัวบิดเบี้ยว คลื่นเสียงอันทรงพลังโจมตีเข้าใส่ชิงฮว่าซางและโม่อี้หลงส่าวจนถอยออกไปสองก้าว แต่สำหรับเย่ฮวากลับได้รับผลกระทบแค่เพียงเล็กน้อยเท่านั้นสกิลโลหิตคำรามคลั่งทำให้ความเร็วในการเคลื่อนไหวของพวกเขาช้าลง แต่พวกเขาทั้งสามคนก็ยังเบียดตัวออกจากกลุ่มปีศาจเหล่านี้เรื่อยๆเมื่อเห็นปีศาจยังคงใช้สกิลนี้อย่างต่อเนื่อง เย่ฮวาจึงขมวดคิ้วพูดว่า “พวกนายจัดการพวกมันให้เหลือเลือดปลายหลอดก็พอ ที่เหลือเดี๋ยวฉันจัดการเอง”เย่ฮวาในฐานะที่เป็นกำลังหลักในการโจมตีหลักของทีม ชิงฮว่าซางและโม่อี้หลงส่าวจึงยินดีที่จะฟังข้อเสนอของเขา พวกเขาพยักหน้าและเริ่มใช้แผนนี้
