ตะหทัย ด้านหน้านี้คือป่าหมอกโลหิตต้องห้าม ท่านแน่ใจหรือขอรับว่าจะเข้าไป?”เย่ฮวาไม่ได้ตอบคำถามนี้ เขาพูดว่า “พวกเจ้าออกไปจากที่นี่เถอะ พวกเราจะตรวจสอบพื้นที่โดยรอบเพื่อดูว่าต้นตอของสิ่งผิดปกติอยู่ที่ใดกันแน่”“ขอรับ!”เมื่อครึ่งมนุษย์ครึ่งม้าออกคำสั่งให้คนของเขาออกไปจากที่นี่ เย่ฮวาจึงถอนหายใจเฮือกใหญ่และพูดกับชิงฮว่าซาง “เจ๋งใช้ได้เลยนะ ไหวตัวเร็วมาก”ชิงฮว่าซางยิ้ม “ก็นายเป็นคนเปิดประเดิมก่อน ฉันก็ต้องเล่นตามน้าไม่ใช่เหรอ~”เย่ฮวายักไหล่ เขาหันไปมองม่านแสงพร้อมกับถาม“พลังที่เธอพูดถึงอยู่ด้านในนี้เหรอ?”เธอพยักหน้าด้วยสีหน้าเคร่งขรึม เย่ฮวายื่นมือออกไปและแตะเข้าไปด้านในม่านแสงนั้นตอนที่มือของเขาสัมผัสเข้ากับม่านแสง เขารู้สึกได้ว่าพลังของตัวเองถูกอะไรบางอย่างดูดออกไปอย่างไม่หยุดเขาตกใจจนต้องรีบดึงมือออกมาเขากล่าว “ม่านแสงนี้ดูเหมือนว่าจะเข้าไปได้ แต่อาจจะกำหนดค่าสเตตัสของเรา”“ในเมื่อที่นี่มีม่านแสงแถมยังดูเหมือนจะมีมาอย่างยาวนาน เห็นได้ชัดว่าต้องมีต้นกำเนิดของม่านแสงนี้ ถ้าหากเราทำลายจุดสำคัญของม่านแสงได้ เราก็น่าจะทำลายม่านแสงนี้ได้” ชิงฮว่าซางพูดเย่ฮวาปรบมือ “มีเหตุผล!”โม่อี้หลงส่าวยิ้ม “พวกเรายังไม่รู้ว่าต้นกำเนิดของม่านแสงคือที่ไหน พวกเราแบ่งออกเป็นสองกลุ่มเพื่อแยกกันตามหาด้านนอกกับด้านในม่านแสงเถอะ ”“ก็ได้ งั้นฉันเข้าไปดูด้านในม่านแสงก็แล้วกัน” เย่ฮวากล่าวเสียงขรึมโม่อี้หลงส่าวยักไห
