ดินทางของเธอจึงรวดเร็วกว่าเดิม หลังจากใช้เวลาหนึ่งชั่วโมงกว่าก็มาถึงที่นี่เย่ฮวาเดินนำเธอเข้ามาในวัง จากนั้นจึงพูดกับราชาลั่วเจีย “ฝ่าบาท คนนี้คือเพื่อนคนนั้นที่ผมพูดถึงครับ”พี่โจวกล่าวกับราชาลั่วเจียอย่างให้เกียรติ “หม่อมฉันเป็นเจ้าเมืองของเมืองนะโม แต่มีกำลังทหารเพียงแค่หยิบมือ จึงเดินทางมาที่นี่เพื่อขอความช่วยเหลือจากฝ่าบาทเพคะ”ราชาลั่วเจียหัวเราะร่า “สหายของท่านต้าซือจื๋อก็เหมือนสหายของข้าเช่นกัน ข้าจะส่งกองทัพทหารและเหล่าคนงานเดินทางไปที่นั่น แต่ข้าเองก็มีเรื่องร้องขอเจ้าเช่นกัน พวกเจ้าอย่าได้เปิดสงครามกับเมืองหลักแห่งอื่นด้วยตนเองเด็ดขาด หากทำเช่นนั้นข้าขอปฏิเสธที่จะส่งกองทัพไปช่วยเหลือพวกเจ้า”เธอพยักหน้า “หม่อมฉันจะไม่ทำให้ฝ่าบาทผิดหวังเพคะ”“ถ้าเช่นนั้นก็ดี”ระหว่างที่พูด ราชาลั่วเจียโบกมือวูบหนึ่ง “ทหาร ส่งข่าวออกไป แจ้งว่าเมืองลั่วเซียวจะเป็นพันธมิตรต่อเมืองนะโมนับตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป!”“ติ๊ง!”“ประกาศจากระบบ: [เมืองลั่วเซียว] (เซิร์ฟเวอร์จีน)และ [เมืองนะโม] (ไร้เซิร์ฟเวอร์) ได้เป็นพันธมิตรต่อกันแล้ว นับตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป หากมีเมืองใดบุกรุกเมืองใดเมืองหนึ่งถือเป็นปฏิปักษ์ต่อทั้งสองเมือง เทเลพอร์ตได้ถูกติดตั้งระหว่างเมืองหลักทั้งสองแล้ว”
