ฉันจะปล่อยให้ NPC หนีไปจากที่นี่ แต่ทางที่ดีอย่าได้ยั่วโมโหพวกฉันอีก ไม่เช่นนั้นสงครามระหว่างประเทศในครั้งต่อไป ฉันไม่ใจดีแบบนี้แน่นอน”พูดจบเขาก็หยิบวาร์ปเดินทางกลับเมืองลั่วเซียวอย่างไม่รอช้าเย่ฮวาได้ตกลงกับอีกฝ่ายว่าถ้าหากเขามอบโลงศพแก้วให้เขา หลังจากจบสงครามเขาจะไม่เข้าไปยุ่งกับคนของเซิร์ฟเวอร์อเมริกาอีก และจะไม่แทรกแซงการแย่งชิงเมืองเพลิงอินทนิลของพวกเขาด้วยเงื่อนไขนี้เป็นไปตามความต้องการของเย่ฮวา ที่จริงเขาก็ไม่ได้อยากจะไล่ฆ่าผู้เล่นอเมริกาไปตลอด ยิ่งแลกกับโลงศพแก้วเขาจึงไม่คิดจะปฏิเสธ การที่เขาไม่ต้องเป็นศัตรูกับบัทเชอร์แฮนด์ชั่วคราวก็ทำให้แรงกดดันทางฝั่งจีนลดลงไปไม่น้อยเช่นกันหลังจากเดินทางกลับมาถึงเมืองลั่วเซียวและมาถึงลานกว้างของกิลด์ ก็พบว่าทุกคนมานั่งล้อมโต๊ะขนาดใหญ่กลางลานแล้ว บนโต๊ะมีอาหารและเครื่องดื่มมากมายถูกเตรียมไว้ เย่ฮวายิ้ม “เหลือเวลาอีกยี่สิบนาที ยังมีเวลาจัดกันอีกเหรอเนี่ย!”กวาจื่อเดินเข้ามาโอบบ่าเย่ฮวา เขาพูดด้วยรอยยิ้ม“พวกเรารอตั้งนานแล้วเนี่ย!”เย่ฮวาเดินมาที่โต๊ะด้วยรอยยิ้ม มู่จื่อหานยื่นแก้วไวน์ให้เขา เย่ฮวาพูดเสียงดังขึ้นว่า “สงครามระหว่างประเทศในครั้งนี้พวกเราได้รับชัยชนะครั้งใหญ่ ต้องขอบคุณความพยายามของทุกคน ฉันขอดื่มแก้วนี้เพื่อขอบคุณทุกคนนะ!”พูดจบเขาก็ยกซดจนหมดแก้วในอึกเดียว ความร้อนผ่าวไหลผ่านลำคอลงสู่ท้อง เย่ฮวาถึงขั้นเรอออกมาโม่ซางและคนอื่นๆ ก็ดื่
