ชื่อมั่นว่าค่าสเตตัสของเธอไม่เพียงแต่จะไม่สูงขึ้น แต่กลับลดน้อยลงด้วยเย่ฮวายิ้ม “ไอเท็มระดับเทพมหากาพย์สูงกว่าระดับเทพเซียนหนึ่งระดับ ค่าสเตตัสโบนัสก็ดีมากด้วย เพียงเอฟเฟคที่เสริมเข้ามาน้อยไปหน่อย เธอเก็บไว้ก่อนแล้วกันนะบางทีอาจจะมีอะไรมากกว่านี้เพียงแต่พวกเรายังไม่เข้าใจเท่านั้นเอง ถ้าหากไอเท็มระดับเทพมหากาพย์ไม่มีประโยชน์อะไร เกมหลิงเกิงคงไม่ปล่อยมันออกมาหรอก”เธอพยักหน้า “ฉันเองก็คิดแบบนี้เหมือนกัน”“เอาล่ะ ตอนนี้ก็แค่รอเวลาปิดปรับปรุงเซิร์ฟเวอร์หลังจากเมืองนะโมได้รับการเปลี่ยนแปลง เธอก็จะกลายเป็นเจ้าเมืองของเมืองนี้แล้ว ถึงเวลานั้นคงกลายเป็นผู้มีอิทธิพลสุดๆ เลยล่ะ” เย่ฮวาแซวเธอถอนหายใจพร้อมพูดอย่างจนปัญญา “ฉันไม่เหมือนนายสักหน่อย ไม่รู้ว่าจะรักษาเมืองหลักนี้ได้อีกนานแค่ไหน”“ไม่ต้องห่วง ถ้ามีฉันอยู่ ฉันจะช่วยเธออย่างสุดความสามารถเลย”“ถ้างั้นก็ขอบใจมากนะ”หลังจากบอกลาพี่โจว เขาก็เดินทางไปที่คุกใต้ดินของเมืองเทพพันธะโดยพลันหลูเจี๋ยเอ๋อร์กำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้โยก เขาจิบชาร้อนด้วยท่าทางผ่อนคลายเมื่อเย่ฮวาเดินเข้ามาด้านใน อีกฝ่ายก็ยังคงนั่งหลับตาแกว่งเก้าอี้อยู่อย่างนั้น โดยไม่คิดแม้แต่จะชายตามองเขา“เจ้าหนู ถ้าไม่มีธุระอะไรก็อย่ามาที่นี่ ข้าอยากอยู่เงียบๆ คนเดียว” หลูเจี๋ยเอ๋อร์เอื้อนเอ่ยอย่างเนิบๆเย่ฮวาหยิบหม้อรวมวิญญาณและพูดด้วยรอยยิ้ม “ผู้อาวุโส ที่ผมมาในครั้งนี้ก็เพราะต้องการนำวิญญา
