เวทย์ปรากฏขึ้นตรงหน้าพวกเขาอย่างช้าๆเขาพยักหน้าและเดินเข้าไปด้านในนั้น จากนั้นจึงพูดว่า “เธอไม่ต้องไปนะ การต่อสู้ทางเมืองนะโมเดี๋ยวฉันจัดการเอง”พูดจบภาพตรงหน้าก็แกว่งวูบหนึ่ง และปรากฏตัวขึ้นบนเรือลำหนึ่ง“เอ่อ…”เหลียงซวนขยี้ตา มุมปากของเขากระตุกขึ้น “หัวหน้ามาแค่คนเดียวเหรอ?”เย่ฮวายิ้ม “ไม่พอเหรอ?”เซียวหลีเกาท้ายทอย “หัวหน้าบอกว่าพอก็พอนั่นแหละ แต่ไม่มีคนอื่นแล้วจริงๆ เหรอ?”เย่ฮวายักไหล่ ทันใดนั้นเฮยโม๋เซียนก็พูดโพล่งด้วยสีหน้าอึมครึม “นายแค่คนเดียวแต่คิดจะยึดเมืองนะโมเนี่ยหยิ่งผยองเกินไปแล้ว! นายเห็นพวกเราเป็นพวกหน้าโง่หรือไง?”“นายมีสิทธิ์อะไรมาด่าคนอื่น ถ้าไม่ใช่เพราะเขาป่านนี้นายก็คงยังมุดหัวอยู่ในดินแดนสาบสูญนั่นแหละ!”พี่โจวลุกขึ้นและช่วยเถียงแทนเย่ฮวาเหลียงซวนและเซียวหลีดึงอาวุธออกมาเพื่อจัดการเฮยโม๋เซียน แต่ก็ถูกเย่ฮวาห้ามไว้ “ฉันโง่หรือเปล่าไม่รู้ แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่านายกำลังทำให้เรื่องวุ่นวายนะ ถ้านายยังพูดไม่ไว้หน้าคนอื่นแบบนี้อีกครั้ง นายก็ระวังตัวไว้ได้เลย บางทีนายอาจจะถูกคนของกิลด์หานเยว่เหมิงจำนวนนับหมื่นไล่ฆ่าก็ได้”เฮยโม๋เซียนรับรู้ได้ว่าเย่ฮวามีอิทธิพลขนาดไหน เขาจึงไม่กล้าพูดอะไรอีก พี่โจวยิ้มเจื่อน “ว่าแต่แผนของพวกเราคืออะไรเหรอ?”เย่ฮวาคิด “สามารถเปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลา พี่โจวมากับฉันก่อน”เขาโบกแขนเรียกมังกรยักษ์ระเบิดวายุออกมา จากนั้นจึงดึงพี่โจวเพื่อเดินทางไปที่เมือ
