“สวบ!”อาซูน่าโบกแขนวูบหนึ่ง แสงสว่างสีขาวบริสุทธิ์หนึ่งสายสาดส่องจากเบื้องบน เมฆครึ้มกระจายตัวออกจากท้องนภา บนฝ่ามือของเธอปรากฎชั้นหมอกสีขาวกลุ่มหนึ่งบนชั้นหมอกมีลำแสงสีขาวเจาะออกมาจากด้านในหลายสาย ราวกับฝูงปลาที่แหวกว่ายอย่างสนุกสนานหลังจากลำแสงเหล่านั้นวนรอบชั้นหมอกมันก็แทรกซึมเข้าสู่บาดแผลน้อยใหญ่ที่อยู่บนเรือนร่างของอาซูน่าเมื่อเห็นบาดแผลของอาซูน่าที่ผสานกัน เย่ฮวาอดตกตะลึงไม่ได้ คิดไม่ถึงเลยว่าอาซูน่าจะมีความสามารถในการฮีลแข็งแกร่งถึงขั้นนี้ แต่ความสามารถนี้ดูเหมือนว่าจะได้ผลแค่กับตัวเองเท่านั้นเย่ฮวาค่อยๆ หมุนตัวกลับไปมองซือลัวต๋าและกล่าวเสียงเรียบ “เหวินเคอถูกฆ่าตายไปแล้ว ตอนนี้ก็ถึงคิวของแกแล้วล่ะ!”ซือลัวต๋ายกมือขึ้นกุมบาดแผลตัวเองขณะถอยออกไปความหวาดกลัวฉายชัดบนใบหน้า!เขารู้ดีว่าความแข็งแกร่งของเหวินเคออยู่ขั้นไหน อีกฝ่ายสามารถกำจัดเหวินเคอได้อย่างง่ายดาย ถ้าเช่นนั้นการสังหารตนก็ย่อมง่ายดายราวกับพลิกฝ่ามือเมื่อเห็นสีหน้าวิงวอนร้องขอ เย่ฮวาจึงแอบถอนหายใจอยู่ภายในใจ เขาไม่ได้รีบร้อนจะฆ่าคนคนนี้ แต่เป็นเพราะคนเหล่านี้ฆ่ากู่เชว ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องล้างแค้น จัดการให้จบสิ้นตั้งแต่วันนี้นี่แหละเย่ฮวาก้าวเท้าไปด้านหน้า ดาบยาวในมือของเขาปรากฏพลังพายุหมุนที่หมุนวนอยู่รอบๆ อย่างรุนแรง ก่อนจะเจาะเข้ากลางอกของซือลัวต๋าซือลัวต๋าถอยหลังด้วยความเร็ว จากนั้นจึงจับร่างของทหารของกองทัพจั๋วหุนน
