วาได้อีกต่อไป เขาจึงรีบยกแขนทั้งสองข้างขึ้นพร้อมตะโกน “การมาถึงของรัตติกาลสงัด เป็นเครื่องพิสูจน์การตายของสิ่งมีชีวิต แม้ว่าวันนี้ข้าจะมิอาจเอาชนะศัตรูอย่างพวกเจ้าได้ แต่พวกเจ้าก็ต้องตายไปพร้อมกับข้าด้วย!”ท้องฟ้าเริ่มเกิดเสียงอสนีบาตดังขึ้น เมฆครึ้มบดบังทั่วท้องนภา วินาทีต่อมาทั่วทั้งผืนแผ่นดินถูกเปลี่ยนให้กลายเป็นความมืดสงัด เสียงร้องโหยหวนดังข้างหูทุกคนที่อยู่ที่นี่ อาซูน่ารีบพูด “รีบหยุดมัน! หากรัตติกาลโดดเดี่ยวมาถึง ทุกสรรพสิ่งจะดับสิ้น!”เมื่อได้ยินเช่นนี้เย่ฮวาก็เข้าใจได้ทันทีว่าเรื่องนี้ร้ายแรงมาก ดาบในมือแทงเข้าใส่เหวินเคอทำให้อีกฝ่ายค่าพลังชีวิตลดลง เย่ฮวาพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อขัดขวางสกิลใหญ่ที่กำลังจะมาถึงเขาถอนหายใจเฮือกใหญ่ ดูเหมือนว่าคงถึงเวลาแล้วล่ะ!เขาเปิดใช้ใบมีดทลายนภา กดเลือกรวมเข้ากับสกิลดาบยวี่เจี้ยนเจ็ดวิถีที่เพิ่งสิ้นสุดการคลูดาวน์เมื่อสักครู่“ติ๊ง!”“ประกาศจากระบบ: ท่านเปิดใช้สกิล [ใบมีดทลายนภา] และได้เลือกใช้สกิล [ดาบยวี่เจี้ยนเจ็ดวิถี] สกิลทั้งสองได้รับการหลอมรวมเข้าด้วยกันเป็นสกิลใหม่ [สะบั้นเจ็ดสลาตัน]”……ความเร็วไม่ได้ลดน้อยลง เย่ฮวาล็อคเป้าไปที่เหวินเคอและใช้สกิลสะบั้นเจ็ดสลาตันอย่างไม่รอช้า ภาพตรงหน้าแกว่งวูบหนึ่ง เพียงชั่วครู่เขาก็ปรากฏขึ้นที่ด้านหลังของอีกฝ่ายไม่มีการรอเวลาเรียกใช้สกิล ไม่มีการโจมตี แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังไม่รู้ด้วยซ้าว่าเกิดอะไรขึ้
