ม่สามารถทำอะไรเย่ฮวาได้ ดังนั้นพวกเขาจึงต้องบุกโจมตีแนวป้องกัน การโจมตีของ NPC ที่อยู่ด้านหลังน่ากลัวไม่แพ้กัน เพราะพวกเขาสามารถสร้างความเสียหายให้กับผู้เล่นเกราะหนักที่อยู่ตรงหน้าได้ไม่น้อย แรงกดดันของนักบวชทางฝั่งนั้นสูงมาก เมื่อไม่สามารถฮีลได้ทัน จึงทำได้เพียงแค่มองผู้เล่นที่อยู่ตรงหน้าถูกลูกธนูและนักเวทย์ฆ่าตายคนแล้วคนเล่า……อาซูน่าสังเกตเห็นสถานการณ์ทางฝั่งนี้เช่นกัน เธอจึงบินมาหาเขา เหวินเคอเห็นเช่นนี้ย่อมไม่สามารถยืนดูโดยไม่ทำอะไรได้ เขาขัดขวางอาซูน่าพร้อมกล่าวเสียงขรึม“รอให้ข้าฆ่าเจ้าก่อนเถอะ ข้าจะไปจัดการกับเจ้าเด็กเผ่าเทพที่ไม่รู้จักที่ต่าที่สูงนั่น!”ตอนที่เหวินเคอยกหอกยาวขึ้นหวังจะโจมตีเข้าใส่อาซูน่า มังกรยักษ์เหมันต์จำนวนนับสิบตัวก็พุ่งทะยานเข้ามาหลินอ๋ายและชิงเหมี่ยวนำกองทัพอัศวินเหมันต์มาทางนี้เพื่อขวางเหวินเคอ “ศัตรูของเจ้าคือพวกข้าต่างหากล่ะ!”พูดจบหลินอ๋ายจึงแทงดาบยาวไปด้านหน้า เหวินเคอที่คิดจะไล่ตามอาซูน่าเมื่อถูกขัดขวางจึงเกิดแรงสังหารฉายชัดในแววตา หอกยาวในมือปะทะเข้าใส่ดาบของหลินอ๋าย พลังปราณขนาดใหญ่จึงระเบิดออกเลือดสีแดงสดซึมออกมาจากมุมปากของหลินอ๋าย ร่างของเขากระเด็นลอยออกไป ชิงเหมี่ยวจึงรีบเข้ามาแทนที่เพื่อรับช่วงต่อ ตอนนี้อาซูน่ามาถึงด้านนอกม่านแสงผนึกวิญญาณแล้ว เธอมองเย่ฮวาราวกับมีหลายสิ่งที่ต้องการถาม ทว่าท้ายที่สุดก็ทำได้เพียงแค่ขมวดคิ้ว “โจมตีต่อไปข้าจะช่ว
