“ฆ่ามัน!”ชายร่างกำยำที่อยู่ในป่าพลันแผดเสียงคำรามขึ้นวินาทีต่อมากลุ่มทหารจำนวนนับไม่ถ้วนจึงปรากฏออกมาใบหน้าที่คุ้นตาทำให้เย่ฮวาน้าตาแทบไหลพราก หลังจากถูกฆ่าตายไปนับร้อยครั้ง ในที่สุดพวกเขาก็มากันสักที!หลินอ๋ายนำกองทัพจิงเหลยเข้ามาที่นี่ ระหว่างทางมีกลุ่ม NPC จำนวนมากถูกสังหารเพราะเข้ามาขวางทางพวกเขา ซ้ายังถูกเหยียบจนร่างแหลกเป็นชิ้นเนื้อตอนที่ทหารบุกเข้ามาถึงขอบม่านแสงที่ถูกปิดผนึกไว้และอยู่ห่างจากเย่ฮวาอีกไม่ไกล หลินอ๋ายก็ออกคำสั่งให้ทุกคนหยุดการเคลื่อนไหวเขามองเย่ฮวาที่อยู่ในม่านแสงด้วยสีหน้าระทมทุกข์จากนั้นจึงโบกมือวูบหนึ่งเพื่อให้ทหารอ้อมม่านแสงย้ายไปที่ด่านแมกไม้นภา“ท่านต้าซือจื๋อ โปรดอภัยให้กับข้าผู้ไร้ความสามารถที่มิอาจช่วยเหลือท่านได้” หลินอ๋ายพูดด้วยความละอายใจสงครามที่ด่านหลอมเหลวทำให้ทุกคนยกย่องในความสามารถของเย่ฮวา ความแข็งแกร่งของเขาเป็นที่ประจักษ์ต่อทุกสายตา พวกเขาเชื่อมั่นว่าแม้แต่ชีวิตของพวกเขาเย่ฮวาก็สามารถสังหารได้ไม่ยาก เพราะเขาก็เป็นแค่บอสระดับเทพเซียนคนหนึ่งเท่านั้นแต่ถ้าหากต้องให้ตนเองตกอยู่ในอันตรายก็คงไม่มีใครยินดีเช่นกัน เย่ฮวาเข้าใจถึงสิ่งนี้เป็นอย่างดี เขายิ้มให้“เก็บกวาดศัตรูที่อยู่รอบๆ เถอะ ลดภาระให้กับท่านอาซูน่าอีกสักหน่อย”“ขอรับ!”หลินอ๋าวนำคนอื่นๆ อ้อมม่านแสงผนึกวิญญาณเพื่อไล่สังหาร NPC ที่อยู่รอบนอก เพียงไม่นานชิงเหมี่ยวก็มาถึงอีกฝ่ายไม่ได้พูดอะไร เ
