นต์ของเธอจนผิวหนังเกิดเป็นหลุมลึก วินาทีต่อมาผิวหนังของมังกรยักษ์เหมันต์ก็แหลกกระจายเป็นชิ้นเนื้อ!“กรร!”มังกรยักษ์เหมันต์แผดเสียงร้องโหยหวน มันร่วงทะยานลงสู่พื้นดิน วิญญาณของมันได้ดับสิ้นลงแล้วอาซูน่ารีบเปิดใช้พลังของตัวเอง เธอวาดดาบและปล่อยปราณดาบออกไปเพื่อพุ่งเข้าหาเหวินเคอโดยตรงเหวินเคอถอยหลังหลบหนี ส่วนอาซูน่าก็หายเข้าไปในป่าที่อยู่ด้านหลัง เธอถูกบดบังด้วยต้นไม้ แม้แต่เย่ฮวาก็ไม่เห็นแม้แต่เงาของเธอเย่ฮวาถูกโจมตีอีกครั้งและกลายเป็นศพนอนแผ่หลาอยู่บนพื้นเมื่อเห็นสีหน้าที่ทั้งตื่นเต้นและเย้ยหยันของผู้เล่น เย่ฮวาก็รู้สึกจนปัญญาเช่นกันเหวินเคอที่ลอยอยู่กลางอากาศมองเข้าไปในป่า เขากล่าวเสียงขรึม “สั่งกองทัพอัศวินมังกรเหมันต์ ทำลายต้นไม้ให้หมด! อย่าให้นางมีที่ซ่อนตัว!”อัศวินมังกรเหมันต์รีบเข้าไปด้านในป่าทึบอย่างไม่รอช้าเย่ฮวารีบส่งข้อความหามู่จื่อหาน “บอกให้ทุกคนถอยออกไป! ห้ามไล่โจมตีเด็ดขาด!”เห็นได้ชัดว่าทุกคนยังคงฟังคำสั่งจากเขา เหวินเคอมีความแข็งแกร่งขนาดนี้ ไม่ใช่สิ่งที่ผู้เล่นอย่างพวกเขาจะรับมือได้ง่ายๆ สกิลโลกวิญญาณแห่งเหมันต์ของมู่จื่อหานยังอยู่ในช่วงคูลดาวน์ หากใช้แค่สกิลวิญญาณแห่งเหมันต์เพียงอย่างเดียวคงไม่เพียงพอที่จะสังหารเหวินเคอได้ ยิ่งให้อัศวินมังกรสองกลุ่มเข้ามาในม่านแสงนี้ เกรงว่าคงได้เกิดความเสียหายอย่างหนักแน่นอนทุกคนที่เข้ามาด้านในม่านแสงนี้จะถูกสังหารจนเลเวลเหลือศูนย
