ธงรบโบกสะบัด ณ ลานกว้าง เหล่าทหารขยับเข้าใกล้เมืองบัทเชอร์แฮนด์เดินออกมาจากประตูเมือง “อีเย่กูโจวพวกเรามาทำข้อแลกเปลี่ยนกันดีไหม?”เย่ฮวาเลิกคิ้วพร้อมยิ้มด้วยรอยยิ้มอันเยือกเย็น“ตอนนี้นายมีสิทธิ์ยื่นข้อเสนอกับฉันด้วยเหรอ?”ได้ยินเย่ฮวาพูดเช่นนี้ สีหน้าของบัทเชอร์แฮนด์จึงกลายเป็นความเคร่งขรึม “พูดแบบนี้ สงครามครั้งนี้คงต้องสู้กันอย่างเลี่ยงไม่ได้แล้วสินะ?”เย่ฮวายิ้ม “แน่นอน”บัทเชอร์แฮนด์โบกมือวูบหนึ่ง หน้าไม้จำนวนหลักร้อยง้างออกจนสุดแรงและเล็งมาทางฝั่งเย่ฮวาและคนอื่นๆ“สวบๆๆ!”ลูกธนูถูกยิงออกมาดอกแล้วดอกเล่า เจาะทะลุร่างของผู้เล่นและ NPC ที่ยืนอยู่แถวหน้า NPC ถูกสังหารไปหลายชีวิตภายในรวดเดียว ส่วนผู้เล่นที่อยู่แนวหน้าถูกสังหารมากถึงร้อยชีวิตมู่จื่อหานรีบย้ายมาด้านหน้า เธอยกฝ่ามือขึ้นและเปิดใช้สกิลอาณาจักรน้าแข็ง กำแพงน้าแข็งขนาดใหญ่จึงปรากฏขึ้นตรงหน้าทุกคน“โล่คุ้มกัน!”อาซูน่าตะโกนขึ้น ทหารที่อยู่แนวหน้าจึงยกโล่ขึ้นมาต้านการโจมตี ลูกธนูเหล่านั้นเจาะมาที่ร่างของเย่ฮวา แต่กลับไม่สามารถสร้างความเสียหายได้แม้แต่น้อยสกิลวิญญาณอวยชัยช่วยป้องกันความเสียหายทั้งหมดที่เกิดจากการโจมตีระยะไกลในระยะรัศมี 20 หลา เย่ฮวาจึงสามารถยืนตระหง่านอยู่ด้านล่างกำแพงได้อย่างนิ่งสงบข้างหูของเขาเกิดเสียงดังขึ้นเบาๆ เย่ฮวาหันไปมองบัทเชอร์แฮนด์ด้วยความประหลาดใจ เขายกขวานรบพาดบ่า“ต่อให้นายแข็งแกร่งมากกว่านี้ พวกฉันก็ไ
