“ฝ่ามือแหวกวายุ!”หมี่ฉงเปล่งเสียงทุ้มต่า กระแสพลังงานพุ่งออกมาจากฝ่ามือของเขาและโจมตีเข้าใส่บ่าของอาซูน่า!อาซูน่าขบฟันแน่น ดาบสีทองถูกยกขึ้นมาขวางตรงหน้าจนปลายดาบบิ่นเล็กน้อย อาซูน่าครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งจึงถอยหลังออกไป 2-3 ก้าว สายตาที่เยือกเย็นของเธอประกายด้วยแรงสังหาร“เปรี้ยง!”หมี่ฉงยกฝ่ามือขึ้น อาวุธที่อยู่ในมือของเขามลายกลายเป็นผุยผง แทนที่ด้วยกระแสไฟฟ้าหนึ่งสาย!กระแสไฟฟ้าเส้นบางรูปทรงคล้ายหอกยาว แสงสว่างที่กะพริบอย่างรุนแรง ทำให้เย่ฮวาฉุกนึกถึงอสนีบาตของเทพซุสตำนานเทพเจ้ากรีกโบราณหมี่ฉงกล่าวเสียงขรึม “ข้ารู้ว่าพวกเจ้าเสียหายไปไม่น้อย ถ้าหากพวกเจ้ากลับไปตอนนี้ ข้ารับปากว่าจะไม่โจมตีเมืองแมกไม้สงัดของพวกเจ้า แต่ถ้าหากพวกเจ้าไม่กลับไป……”ระหว่างที่พูดแรงกดดันบนร่างกายของหมี่ฉงก็ปะทุขึ้นทุกคนรู้สึกหายใจไม่ออกอย่างฉับพลัน!อาซูน่ากระตุกยิ้ม “ไร้สาระ! เมืองแมกไม้สงัดของข้าน่ะรึจะกลัวคนอย่างเจ้า? พวกเจ้าต่างหากล่ะ หน้าไม่อาย!”“ทหารไม่หน่ายต่อกลอุบาย แต่ในเมื่อเจ้าไม่คิดจะถอยออกไป วันนี้ก็อย่าหวังว่าจะมีชีวิตรอดออกไปจากที่นี่!” หมี่ฉงแผดเสียงและพุ่งเข้าหาอาซูน่าโดยตรงอาซูน่าไม่ได้ด้อยไปกว่าอีกฝ่าย เธอโบกแขนวูบหนึ่งเพื่อบัพพลังการต่อสู้ให้ตัวเอง จากนั้นจึงพุ่งทะยานไปด้านหน้า วินาทีที่อาวุธทั้งสองปะทะเข้าใส่กัน เสียงกัมปนาทดังสนั่นหวั่นไหวทั่วท้องนภา!แสงสว่างจ้าตกกระทบเข้ากับดวงตาของทุกคน
