นนับสิบถูกสังหารกระแสไฟฟ้าเหล่านั้นเผาไหม้ร่างของพวกเขากลายเป็นเถ้าถ่านกู่เชวรีบถอยหลังออกไป มือของเขากลับถูกกระแสไฟฟ้าตัดจนขาด ทันทีที่สูญเสียแขนขวา ขวานรบในมือจึงตกลงบนกำแพงเมือง พื้นหินสีเขียวเกิดรอยแยกจำนวนนับไม่ถ้วนทุกคนต่างตกตะลึง กู่เชวยกมืออีกข้างหนึ่งขึ้นมากอดแขนที่ขาดวิ่นชุ่มด้วยเลือด จากนั้นพิงเข้ากับกำแพงเมืองพร้อมกับหายใจถี่“แพทย์ทหาร!”หลินเต๋อกองทัพจิ่งเหลยแผดเสียงดังลั่น ขณะที่นักบวชที่ถือคทาเถาวัลย์กำลังวิ่งเข้ามา จู่ๆ หมี่ฉงก็ใช้ฝ่ามือสะบัดไปทางนักบวชคนนั้นจนร่างแหลกเป็นชิ้นเนื้อ“สวบ!”ดาบยาวในมืออาซูน่าฟาดเข้าใส่แขนของหมี่ฉง บนแขนของเขาปรากฏบาดแผลขึ้นหนึ่งเส้น อาซูน่ากล่าวเสียงขรึม “ศัตรูของเจ้าคือข้า!”กู่เชวยังเหลือค่าพลังชีวิตอีก 70% แต่ตอนนี้เลือดของเขายังไหลอย่างไม่หยุด จากระดับความเร็วของเลือดที่ไหลออกมา คาดว่าไม่เกินสามนาทีเขาคงได้หมดลมหายใจแน่!เย่ฮวารีบก้าวเท้าไปด้านหน้าและยื่นโอสถลั่วซินให้เขา“กินเข้าไป หยุดเลือดให้ได้ก่อน!”กู่เชวมองเย่ฮวาด้วยความซึ้งใจ จากนั้นเย่ฮวาก็หยิบยาเลเวลสิบห้าออกมาอีกหนึ่งขวด เทลงบนบาดแผลของเขา“ซี๊ด~”กู่เชวส่งเสียงร้องเพื่อระบายความเจ็บปวด เขากำมือซ้ายแน่นจนเล็บจิกเนื้อบนฝ่ามือ ใบหน้าขาวซีด ขณะร่างสั่นเทาเล็กน้อยยาขวดสีแดงทำให้บาดแผลของเขาเริ่มสมาน เย่ฮวาเห็นเช่นนี้จึงหยิบยาออกมาอีกหนึ่งขวดเพื่อรักษาเขาผ่านไปได้ไม่นานนักบวชก็วิ่งเข
