กันนะ ตอนนี้เมืองวิญญาณเปลวเพลิงคงไม่มีอะไรเลวร้ายไปกว่านี้แล้วล่ะ”“อือ”มู่จื่อหานและเย่ฮวาเข้าสู่โหมดพรางตัว พวกเขาเปิดใช้ปีกเพื่อบินเข้าหากองทัพ NPC ที่อยู่ตรงหน้าขณะที่ยังไม่สามารถสังหารหมี่ฉงได้ก็ไม่ควรแหวกหญ้าให้งูตื่น หากหมี่ฉงถูกฆ่าตายเมื่อไหร่คงวุ่นวายมากแน่ๆ ตอนนี้พวกเขายังรวมตัวกันได้ ซึ่งนับว่าเป็นเรื่องที่ดีที่พวกเขาจะใช้โอกาสนี้ลอบโจมตีเมื่อมาถึงใจกลางของกลุ่ม NPC พวกเขายังคงลอยตัวอยู่กลางอากาศ จึงไม่มีใครทันสังเกตเห็นการมาถึงของพวกเขาเย่ฮวาเห็นผู้เล่นกิลด์โบสต์โครงกระดูกยืนอยู่รอบๆกลุ่ม NPC บัทเชอร์แฮนด์ก็ยืนอยู่ท่ามกลางกลุ่มคนเหล่านั้นด้วยดูเหมือนว่าที่บัทเชอร์แฮนด์กลับไปที่เมืองก็เพื่อเรียกคนมาที่นี่ แต่สิ่งที่เหนือความคาดหมายคือราชาซิวลัวไม่สามารถต้านผู้เล่นจีนได้ เดิมทีบอสระดับเทพมหากาพย์น่าจะสังหารผู้เล่นได้ไม่ยาก แต่กลับถูกเย่ฮวาและชิงฮว่าซางรุมสังหาร“เธอปล่อยสกิลออกไปก่อน การโจมตีของเธอสร้างระยะรัศมีน้อยกว่าฉัน” เย่ฮวากระซิบมู่จื่อหานพยักหน้าเบาๆ เขาถอยหลังออกไปสิบหลาเพื่อรักษาระยะห่างจากเธอ หลังจากมู่จื่อหานเปิดใช้วิญญาณแห่งเหมันต์ เธอจึงยกฝ่ามือขึ้นกลางอากาศ“สวบ!”เมฆแยกออกจากกัน เสาน้าแข็งจำนวนนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้น พลังงานความเย็นเพิ่มสูงจนถึงขีดสุดเงาของมู่จื่อหานถูกปราณเย็นปกคลุม จากนั้นจึงลอยอยู่เหนือศีรษะของคนอื่นๆ อย่างช้าๆ เธอกัดฟันแน่น ดูเหมือนว่าสกิลนภา
