”อาซูน่าครุ่นคิดอย่างจริงจัง “หลังจากที่เมืองชิงสุ่ยแย่งเมืองเทพพันธะมาได้ นักผจญภัยของเมืองชบาตะวันก็คิดอยากจะแย่งคืนมาโดยตลอด สงครามในครั้งนี้พวกเขาอาจจะวางแผนเพื่อแย่งเมืองเทพพันธะกลับไป พวกเราก็แค่โต้ตอบกลับไปเพื่อขจัดความกังวลที่จะถูกอาณาจักรนี้เข้ามาทำลายเรา”ถีเอ๋อร์ยกมือขึ้นคารวะ “ท่านต้าซือจื๋อแห่งเผ่าเทพอยู่ที่นี่แล้ว พวกเราลองถามความเห็นของเขาดีหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ เพราะเมืองเทพพันธะก็เป็นผลงานของท่านต้าซือจื๋อด้วย”เมื่อพูดเช่นนี้ภายในห้องโถงจึงเงียบสงัดลง ทุกคนหันมามองเย่ฮวาเป็นตาเดียว สายตาของอาซูน่าดูลังเล เดิมทีเขาคิดว่าจะพูดเรื่องนี้เช่นกัน แต่โชคดีที่ถีเอ๋อร์พูดเปิดทางให้เขาก่อนอาซูน่าเม้มริมฝีปาก “ท่านต้าซือจื๋อแห่งเผ่าเทพมีความเห็นว่าอย่างไร?”“จะเรียกว่าออกความเห็นก็คงไม่ได้ แต่ว่า……”เย่ฮวาเดินไปที่ข้างๆ โต๊ะอย่างช้าๆ และมองไปที่แผนที่บนนั้น “ผมเห็นด้วยกับความเห็นของผู้บัญชาการกู่เชวเป็นเรื่องยากที่เมืองชบาตะวันจะกลับมาตระหง่านอีกครั้งตอนนี้พวกเขากลายเป็นไม้ใกล้ฝั่งแล้ว ไม่มีความจำเป็นต้องกังวล”ชายร่างกำยำหันมามองเย่ฮวา จากนั้นจึงยกนิ้วชี้หน้าตัวเองด้วยความตกตะลึง “ท่านต้าซือจื๋อรู้จักข้าด้วยรึ?”เย่ฮวายิ้ม “ผู้บัญชาการกู่เชวเคยสร้างชื่อเสียงไว้มากภายในกองทัพจั๋วหุน ฉันจะไม่รู้จักได้ยังไงกันล่ะ”“ฮ่าๆๆ…….ท่านต้าซือจื๋อชมกันเกินไปแล้ว” ชายร่างกำยำเกาท้ายทอยพร้อมกับยิ้มด้
