องนะโมได้ ถ้าหากไม่สำเร็จจริงๆ หลังจากสงครามระหว่างประเทศสิ้นสุดลงเราค่อยบุกเมืองอีกครั้ง อีกอย่างผู้เล่นเซิร์ฟเวอร์ยุโรปก็คงต้องโจมตีเมืองรุ่งอรุณแน่นอนส่วนผู้เล่นอินเดียก็คงไม่ได้มีเรี่ยวแรงมากพอที่จะสู้ต่อดังนั้นเรายังมีโอกาสหลังจากนี้”พี่โจวพยักหน้า “งั้นก็ทำตามที่นายบอกก็ได้”ระหว่างนั้นพวกเขาทั้งสองก็หันไปมองเฮยโม๋เซียน อีกฝ่ายกลอกตาใส่ “ถึงเวลานั้นฉันจะไปช่วย แต่ถ้าหากแย่งเมืองนะโมได้จริงๆ พวกฉันต้องเป็นคนมีอำนาจที่สุดในเมือง เพราะคนของเสินเจี้ยนเยอะที่สุด”“นาย……” พี่โจวโกรธจนหน้าแดง เธอพูดไม่ออกเย่ฮวาหัวเราะ เขาทั้งขำและโกรธขณะมองหน้าเฮยโม๋เซียน “นายอาจจะยังไม่เข้าใจ การโจมตีเมืองนะโมในครั้งนี้ผู้เล่นกิลด์หานเยว่เหมิงช่วยผู้เล่นเทียนอวี่ต่างหากล่ะส่วนเสินเตี้ยนของพวกนายเป็นเพราะเห็นว่าน่าสงสารที่ต้องอยู่ในดินแดนสาบสูญฉันถึงได้พาพวกนายมาด้วยนายมีสิทธิ์อะไรมาเรียกร้องเรื่องพวกนี้? ถ้าหากนายอยากมีอำนาจสูงสุด ก็ไปแบ่งเมืองของเซิร์ฟเวอร์อเมริกาสิ ฉันไม่ห้ามหรอกนะ”“ปัง!”เฮยโม๋เซียนทุบโต๊ะจนเกิดเสียงดังลั่น เขาหมุนตัวออกไปด้วยความโกรธ พี่โจวหันมายิ้มให้เย่ฮวาราวกับต้องการจะขอโทษ เย่ฮวายักไหล่อย่างไม่แยแส เขาไม่ยอมเปลืองพื้นที่สมองเพียงเพราะคนคนเดียวหรอก
