่อง พี่หน่ายฮีลเลือดให้มู่จื่อหานไปพลางโจมตีเข้าใส่วิญญาณคัมภีร์ในหนังสือคัมภีร์ไปพลางจนกระทั่งสกิลวิญญาณแห่งเหมันต์สิ้นสุดลง พี่หน่ายก็ยังไม่สามารถสังหารบอสได้โชคดีที่สกิลวรยุทธ์ภูตผีมีระยะเวลานานกว่าสกิลวิญญาณแห่งเหมันต์สองนาที มู่จื่อหานจึงสามารถรับการโจมตีของวิญญาณคัมภีร์ในหนังสือคัมภีร์ได้อย่างสบายๆหลังจากผ่านไปอีกหนึ่งนาทีกว่าๆ ไอ้เด็กเวรก็แกว่งขวานรบในมือและโจมตีออกไป ค่าดาเมจเด้งขึ้น 2,000พอยท์ ในที่สุดก็สามารถเอาชนะบอสระดับเทพมหากาพย์ได้สำเร็จ พี่หน่ายเลเวลอัพขึ้นมาสองเลเวล ตอนนี้เธอเลเวล 117 แล้ววิญญาณคัมภีร์ในหนังสือคัมภีร์กุมหน้าอกและถอยผงะออกไปสองก้าว เธอกระอักเลือดออกมาและมองไปที่พี่หน่าย “เดิมทีข้าคิดว่าจะทำให้พวกเจ้าพ่ายแพ้ก่อนจากนั้นปรับปรุงความแข็งแกร่งให้พวกเจ้าเพื่อให้มาสู้กับข้าอีกครั้ง คิดไม่ถึงเลยว่าข้าจะประเมินพวกเจ้าต่าเกินไป”พี่หน่ายวิ่งไปด้านหน้าและหัวเราะคิกคัก “ท่านพี่ใหญ่ท่านจะทำตามที่พูดก่อนหน้านี้ใช่ไหม?”วิญญาณคัมภีร์ในหนังสือคัมภีร์ถอนหายใจออกมาเบาๆ เธอกวาดตามองพวกเขาก่อนจะมองไปที่พี่หน่าย“ข้าพูดคำไหนคำนั้น วันนี้ข้ากลายเป็นส่วนหนึ่งของหลิงยวี่หนังสือพระคัมภีร์ที่หลงเหลืออยู่แล้ว แต่เจ้าต้องรับปากข้าว่าจะไม่ทำให้นักบวชแห่งบทกวีต้องเสื่อมเสียชื่อเสียง”พี่หน่ายตบอกตัวเองจนหน้าอกหน้าใจสั่นสะเทือน“ไม่ต้องห่วง คำพูดของฉันเชื่อถือได้มากที่สุดแล้ว! ไม่เพีย
