“อีเย่กูโจว ไม่เจอกันนานเลยนะ” บัทเชอร์แฮนด์ยืนประจันหน้าเย่ฮวาพร้อมกับพาดขวานรบประกายแสงจางๆ ไว้บนบ่า โดยมีรอยยิ้มที่เย็นชาประดับอยู่บนใบหน้า“ไม่เจอกันนานเลย ฉันแวะมาแถวนี้ ก็เลยอยากจะชื่นชมวิวทิวทัศน์สักหน่อย นายคงไม่ว่าอะไรใช่ไหม?” เย่ฮวาโบกมือพร้อมหัวเราะร่าบัทเชอร์แฮนด์สีหน้าอึมขรึม “อย่าคิดว่ามีอาวุธเจ๋งๆอยู่ในมือแล้วจะทำอะไรก็ได้ วันนี้ฉันจะทำให้นายได้เห็นถึงความเก่งกาจของกิลด์โบสถ์โครงกระดูก!”“ลุย!”สิ้นสุดเสียงของบัทเชอร์แฮนด์ กลุ่มผู้เล่นก็กระจายตัวออกจากกันและดันเครื่องยิงบัลลิซต้าออกมา เครื่องยิงบัลลิซต้านี้ถูกผลิตขึ้นมาโดยเหล็กและไม้ที่มีความทนทานแค่เห็นก็รับรู้ได้ถึงพลานุภาพของมันแล้ว หากถูกยิงคงได้รับความเสียหายไม่น้อยเลยเย่ฮวาพลันขมวดคิ้วเข้าหากัน ม้าวายุล่าวิญญาณโลหิตกระทืบเท้าลงบนพื้นพร้อมกับพุ่งทะยานเข้าใส่บัทเชอร์แฮนด์และคนอื่นๆ“สวบๆๆ!”บัทเชอร์แฮนด์โบกแขนเพื่อส่งสัญญาณ ลูกธนูถูกยิงออกมาหลายดอกและเล็งมาที่เขาในเวลาอันรวดเร็ว!เย่ฮวารีบเบี่ยงตัวหลบทว่ากลับพบว่ามีลูกธนูหลายสิบดอกที่ถูกยิงต่างองศา จึงเป็นเรื่องยากที่จะหลบหนี เขารีบใช้เทเลพอร์ตเพื่อย้ายหนีออกจากจุดเดิมลูกธนูยิงผ่านไปด้านหลัง มันเจาะทะลุต้นไม้หนาและหายเข้าไปในป่า ตอนที่เย่ฮวากำลังดีใจที่รอดพ้นมาได้ จู่ๆบัทเชอร์แฮนด์ก็เบี่ยงตัวไปด้านข้าง เขาจึงได้เห็นว่าที่ด้านหลังของอีกฝ่ายยังมีเครื่องยิงบัลลิซต้าอีกหนึ
