วเล็กน้อย “เย่ฮวา เสาหินทั้งสามน่าจะเป็นสัญลักษณ์ที่แสดงให้เห็นถึงสภาพแวดล้อมที่แตกต่างกันสินะ”เย่ฮวาพยักหน้าพลางกล่าวเสียงขรึม “จากสถานการณ์แล้วน่าจะเป็นอย่างที่เธอพูด แต่พวกเราคงต้องมาหาวิธีแล้วล่ะว่าจะผ่านม่านแสงเข้าไปด้านในได้ยังไง”พูดจบ เขาก็หยิบสนับเข่าระดับบรอนซ์ออกมาจากกระเป๋าและโยนเข้าไปในม่านแสงตรงหน้าสนับเข่าถูกโยนออกไปและลอยเป็นเส้นโค้งกลางอากาศได้อย่างงดงาม ตอนที่มันปะทะเข้ากับม่านแสงแสงสว่างอันทรงพลังพลันสว่างวาบขึ้น สนับเข่าที่เป็นโลหะถูกเปลี่ยนให้กลายเป็นผุยผงภายในชั่วพริบตา ไม่เหลือให้เห็นแม้แต่เงามู่จื่อหานถอนหายใจเบาๆ “ภารกิจไม่ได้พูดถึงเรื่องพวกนี้ ดูเหมือนว่าพวกเราคงตองอ้อมเสาหินเพื่อตามหาเบาะแสแล้วล่ะ”“อืม”เย่ฮวาพยักหน้าเบาๆ จากนั้นสั่งให้มังกรยักษ์บินไปรอบๆ เสาหิน ครั้งนี้พวกเขาย้ายมาที่เสาหินกลางทะเลทราย ซึ่งมีลักษณะเดียวกับเสาหินของมหาสมุทรเสาหินโผล่พ้นทะเลทรายขึ้นมาเพียงแค่ครึ่งหนึ่งของส่วนหัว ส่วนอื่นๆ จมอยู่ใต้เม็ดทรายสีเหลืองอร่าม ในส่วนของเสาหินที่บริเวณป่าพงไพรเสาหินก็จมอยู่ใต้ดินเช่นกันตอนที่มาถึงพื้น เท้าของเขาสัมผัสลงบนพื้นดินนุ่มๆขณะเดินมาที่ด้านใต้ของเสาหิน เขายื่นมือออกไปสัมผัสรูปปั้นหินขนาดใหญ่เบาๆ พลังอันแข็งแกร่งส่งตรงมาถึงด้านในร่างกายของเขาจนเกิดอาการสั่นไปทั้งตัวเขารีบถอยหลังออกมาหลายก้าวและมองไปที่รูปปั้นหินด้วยความตกตะลึง ดูเหมือนว่าสิ่ง
