ร็วและกำจัดสูอิ่นออกไปจากลานประลองอย่างไม่รีรอหมัดถูกส่งไปที่กลางอกของสูอิ่น อีกฝ่ายรีบยกแขนขึ้นมาขวางไว้พร้อมกับถอยผงะออกไปอย่างต่อเนื่องจากแรงปะทะเย่ฮวาไม่คิดจะเสียเวลา เขาถอยหลังออกไปสองก้าวและใช้สกิลใบมีดเจาะทะลวงเพื่อชนเข้ากับร่างของอีกฝ่ายเขาใช้พลังทั้งหมดที่มีชนเข้ากับร่างของอีกฝ่ายจนกระเด็นถอยออกไป จากนั้นสกิลชาร์จแสงอสนีบาตก็ตามไปติดๆ ยังไม่ทันที่อีกฝ่ายจะตั้งหลักทรงตัวได้ หมัดของเย่ฮวาก็กระแทกเข้ากับร่างของเขาจนกระเด็นลอยออกไปอีกครั้งร่างของสูอิ่นกระแทกเข้ากับพื้นและสไลด์ออกไป ตอนที่เย่ฮวากำลังคิดว่าการต่อสู้สิ้นสุดลง จู่ๆ อีกฝ่ายก็ใช้กรงเล็บเจาะเข้ากับพื้นจนกลายเป็นเส้นลากยาวไปจนถึงขอบลานประลอง ร่างกายของเขาครึ่งหนึ่งยังห้อยอยู่บนลานประลองหากร่างกายของเขายังมีส่วนใดส่วนหนึ่งอยู่บนลานประลองยังไม่นับว่าแพ้ สูอิ่นถ่มน้าลายเปื้อนเลือดออกมาเขาปล่อยพลังมาที่แขนทั้งสองข้างและลุกขึ้นยืนอีกครั้งเย่ฮวาจึงรีบก้าวเท้าไปด้านหน้าเพื่อหยุดอีกฝ่าย แต่ก็สายไปเสียแล้วสูอิ่นกลับเข้าสู่ลานประลองอีกครั้ง ร่างของเขาแกว่งไปมาก่อนจะกลายเป็นสองร่างที่พุ่งเข้าหาเย่ฮวา“เงามายา!”ผู้เฒ่าที่ยืนอยู่กลางลานประลองเปล่งเสียงออกมาด้วยความตกตะลึงเป็นอย่างยิ่งเย่ฮวาก็ตกใจไม่แพ้กัน แต่เมื่อได้ยินชื่อนี้เขาจึงแอบยิ้มออกมา เดิมทีเขาคิดว่ามันคือร่างโคลน แต่จริงๆ แล้วมันคือเงามายาต่างหากล่ะ คาดว่าน่าจะเป็นเพราะก
