ข้าไปและใช้เท้าเตะเข้าที่ร่างของอีกฝ่ายอย่างแรง ภาพนี้ทำให้ทุกคนที่ดูเหตุการณ์อยู่รอบๆ ต่างพากันหายใจไม่ทั่วท้องเบื้องหลังของตระกูลเสอใหญ่โตขนาดไหนใครๆ ก็รู้เย่ฮวาเป็นแค่คนของตระกูลมาวแต่กล้าลงมือรุนแรงกับคนของตระกูลเสอขนาดนี้ ไม่มีใครกล้ายั่วโมโหตระกูลเสอมาก่อน แต่วันนี้เย่ฮวาทำลงไปแล้ว อีกทั้งยังสามารถเอาชนะเสอลี่เฟิงภายในลานประลองครั้งนี้ได้ด้วยเย่ฮวาใช้เท้าเตะเข้าที่หัวของเสอลี่เฟิงอย่างไม่หยุดอีกฝ่ายไม่มีโอกาสแม้แต่จะร้องขอชีวิต ตอนที่เขากระหน่าเตะไปสิบกว่าครั้ง ในที่สุดเสอลี่เฟิงก็สลบเหมือดไป ผู้เฒ่ารีบเข้ามาจับขาเย่ฮวาเพื่อให้เขาหยุดเตะ เขาพูดด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ “พอแล้ว เจ้าชนะแล้ว”ตอนที่เสอเทียนเหยียนเห็นเสอลี่เฟิงได้รับบาดเจ็บบนลานประลอง ร่างกายของเขาก็ปะทุพลังสังหารออกมาด้วยความเกรี้ยวกราด เขาถลึงตามองเย่ฮวาพลันพูดขึ้นว่า“ไอ้หนู วันนี้ข้าจะสับเจ้าให้เละเป็นชิ้นๆ!”เสอเทียนเหยียนพุ่งตัวเข้ามา เขายกฝ่ามือข้างหนึ่งขึ้นเพื่อรวมพลังอันแข็งแกร่งและส่งตรงมาที่เย่ฮวา ผู้เฒ่ารีบยกมือขึ้นมาเพื่อปัดพลังนั้นออกไป จากนั้นก็เดินเข้ามาขวางตรงหน้าเย่ฮวา “กฎของเมืองสวรรค์ลึกลับห้ามไม่ให้ผู้อาวุโสลงมือกับผู้น้อย ตราบใดที่การประลองไม่ได้รุนแรงถึงขั้นชีวิต เจ้าไม่สามารถละเมิดกฎที่ตั้งไว้ได้!” การช่วยเหลือของผู้เฒ่าทำให้เย่ฮวารู้สึกประหลาดใจ คิดไม่ถึงเลยว่าอีกฝ่ายจะเข้ามาช่วยพูดให้ ดูเหมือนว่า
