าดนี้ถ้าหากดึงเข้ามาอยู่ในกิลด์หานเยว่เหมิงได้ต้องยอดเยี่ยมแน่ๆ”มู่จื่อหานพยักหน้า “นายไม่ต้องอธิบายหรอก ยังไงฉันก็เชื่อนายอยู่แล้ว”เย่ฮวาหันไปมองเยว่เอ๋อร์พร้อมกับยักไหล่ เธอบุ้ยปากอีกครั้ง “ไม่ต้องมามองฉันเลย ฉันก็เชื่อนายเหมือนกันนั่นแหละ”“มีแต่เธอนั่นแหละที่ชอบโยงเข้าไปเรื่องอื่นจนทำให้ฉันต้องมานั่งอธิบายเรื่องพวกนี้”“งื้อ~ พี่เย่ฮวาไม่รักฉันแล้วเหรอ……”“……”………………“สวบ!”แสงสว่างจางๆ ปรากฏขึ้นตรงหน้า ร่างของเย่ฮวายืนอยู่ในค่ายภายในป่าของกลุ่มเทียนอวี่ ที่นี่มีบ้านไม้แบบง่ายๆ ตั้งอยู่ ภายในนั้นมีผู้เล่นที่มีความสามารถในการซ่อมไอเท็มและผลิตโอสถดินแดนสาบสูญไม่มี NPC และไม่มีภารกิจ ดังนั้นผู้เล่นที่อยู่ที่นี่ต้องพึ่งพาตัวเองทั้งหมดเหรียญไม่ใช่สิ่งสำคัญสำหรับที่นี่ สิ่งที่สำคัญที่สุดคือไอเท็มและโอสถ คนที่สามารถครอบครองโอสถได้นับว่าเป็นเหล่าคนรวยภายในสถานที่แห่งนี้ เมื่อคืนเย่ฮวามอบโอสถส่วนหนึ่งที่อยู่ในกระเป๋าให้พี่โจวไปแล้ว มันคือโอสถอายุยืนสิบชุด และโอสถลั่วซินอีกสิบเม็ด โอสถเหล่านี้มีมูลค่าสูงกว่ายา ถ้าหากให้มากกว่านี้เขาก็คงทำใจไม่ได้เช่นกันเขาออนไลน์ได้ไม่นาน พี่โจวก็เดินตรงมาหาเขาด้วยรอยยิ้ม “ในที่สุดก็ออนไลน์สักทีนะ ฉันนึกว่านายกลับเมืองไปแล้วซะอีก”เย่ฮวาบุ้ยปาก “จะกลับได้ยังไงกันล่ะ เธอรอแป๊บนึงนะ”ระหว่างที่พูดเขาก็ส่งข้อความไปหามู่จื่อหาน ผ่านไปได้ไม่กี่นาที รอบตัวของเขาก็ปราก
