ญาณ] (ระดับความยาก: S) สำเร็จแล้วท่านจะได้รับค่าประสบการณ์ 50,000,000,000 พอยท์เหรียญทอง 30,000 เหรียญ และค่าชื่อเสียง 10,000,000พอยท์”……รางวัลนี้ทำให้เย่ฮวาแอบรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย จิ้งหย่าไม่ได้มอบรางวัลพิเศษให้เขาอย่างที่คิดไว้ และแน่นอนว่าเขาเองก็ไม่ได้เป็นคนหน้าหนาที่จะกล้าเอ่ยปากขอเธอเช่นกันจู่ๆ เย่ฮวาก็เหลือบเห็นสุนัขสีขาวตัวใหญ่นอนหมอบอยู่มุมห้องโถง นั่นมันท่านโห่วไม่ใช่เรอะ? ทำไมถึงกลายเป็นสุนัขสีขาวน่ารูปร่างน่าเกลียดเหมือนกับที่เขาเห็นครั้งแรกแล้วล่ะ?เย่ฮวาเรียกท่านโห่ว “เฮ้! ท่านโห่ว!”ท่านโห่วลืมตาขึ้นมาเล็กน้อย หลังจากเห็นเขาอีกฝ่ายก็หลับตาลงอีกครั้งและพูดด้วยน้าเสียงเกียจคร้าน “ข้ากำลังนอนหลับพักผ่อน เจ้าอยากจะไปไหนก็ไป อย่ามายุ่งวุ่นวายกับข้า”เย่ฮวาบุ้ยปาก จากนั้นก็ถามด้วยรอยยยิ้ม “ท่านโห่วครั้งก่อนตอนที่อยู่ในแดนเทพตกสวรรค์นายบอกว่าถ้าฉันกำจัดหินภูเขาแล้วจะมอบสิ่งศักดิ์สิทธิ์ระดับสูงสุดให้ฉันยังจำได้ใช่ไหม? ไหนล่ะสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ว่าน่ะ?”ท่านโห่วร่างสั่นเล็กน้อย เขาหันมามองเย่ฮวาก่อนจะกลายร่างกลับเข้าสู่ร่างมนุษย์อีกครั้ง หลังจากเดินมาหยุดตรงหน้าเย่ฮวา เขาก็หยิบโอสถออกมาหนึ่งเม็ดและยัดใส่มือเย่ฮวา เขาพูดด้วยความระวัดระวังว่า “ฟังข้านะ นี่เป็นโอสถเซียนที่ข้าได้มาโดยบังเอิญระหว่างออกเดินทางทั่วยุทธภพ หลังจากกลืนมันเข้าไปเจ้าจะมีอายุขัยที่ยาวนานขึ้น มันสามารถรักษาได้
