?” พี่โจวตะโกนถามจากไกลๆ ด้วยความกังวลใจเขาใช้ดาบพยุงร่างตัวเองให้ลุกขึ้นยืนอย่างช้าๆจากนั้นก็หันไปยิ้มให้พี่โจว “ไม่เป็นไร ไม่ต้องห่วงฉัน”พี่โจวยกมือขึ้นมากุมหน้าอกตัวเองด้วยความรู้สึกเจ็บปวด เธอหน้าแดงระเรื่อขณะถลึงตามองเขา “ชกตรงไหนไม่ชก ดันมาชกที่หน้าอกฉันเนี่ยนะ”เขายกมือขึ้นมาเกาท้ายทอยพร้อมกับขอโทษขอโพย“เหตุการณ์ฉุกลหุก ฉันไม่ได้ตั้งใจนะ ถ้าเธอไม่พอใจฉันให้เธอชกฉันคืนก็ได้”พี่โจวเปล่งเสียงหึออกมาจากลำคอแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรต่อจากนั้น เขายิ้มและหันไปจัดการกับเทพเจ้าวิญญาณยักษ์ต่อ ตอนนี้เหลือเวลาอีกไม่มากแล้ว เขาต้องรีบทำเวลาเพื่อสังหารเทพเจ้าวิญญาณยักษ์ให้เร็วที่สุดเขาเปิดใช้สกิลดาบยวี่เจี้ยนเจ็ดวิถีเพื่อพุ่งตัวไปด้านหน้า ในเวลาเดียวกันก็ส่งข้อความไปหาพี่โจว “ฉันจะควบคุมบอสตัวนี้ไว้ การโจมตีสุดท้ายเธอจัดการนะ!”พี่โจวรีบส่ายหน้า “ไม่ต้องๆ นายฆ่ามันเถอะ ตั้งแต่เริ่มต้นจนถึงตอนนี้ก็มีแค่นายที่โจมตีมัน”เย่ฮวาถอยหลังออกมาก้าวหนึ่ง จากนั้นก็ยักไหล่ให้พี่โจว “ถูกปฏิเสธจนได้ บอสตัวนี้ให้ค่าประสบการณ์ฉันไม่เยอะหรอก แต่ถ้าเป็นเธอคงทำให้เลเวลอัพได้ไม่ยากสงครามกลางเมืองกำลังจะมาถึงแล้ว เธอรีบทำเวลาเก็บเลเวลให้เร็วที่สุดเถอะ”พี่โจวยังคงคิดจะปฏิเสธ เย่ฮวาจึงหันไปมองเธอด้วยสายตาขุ่นเคือง เธอจึงทำได้เพียงแค่พยักหน้าตอบกลับมาการต่อสู้ดำเนินต่อไป ตอนนี้ค่าพลังชีวิตของม้าวายุล่าวิญญาณโลหิตของเขาเหล
