แสงสว่างจากคบเพลิงทำให้พื้นที่โดยรอบกลับมาชัดเจนอีกครั้ง ท่ามกลางป่าดิบชื้นบนเกาะที่มืดมิด เย่ฮวายื่นนิ่งอยู่กับที่โดยมีผู้เล่นนับร้อยยืนอยู่ข้างๆ คนเหล่านี้ต่างพากันยืนตั้งท่าพร้อมกับอาวุธในมือ ราวกับว่าหากเขาขยับเขยื้อนแม้แต่ก้าวเดียว เขาอาจจะกลายเป็นชิ้นเนื้อภายในชั่วพริบตาตั้งแต่เขาเปลี่ยนอาชีพเป็นเทพพยากรณ์ ได้รับคำสั่งกายาทองราชาศักดิ์สิทธิ์และอนุสรณ์รวมวิญญาณ เขาก็ไม่เกรงกลัวผู้ใดภายในเกมแห่งนี้อีกเลยตอนที่เขาค้นหาข้อมูลของผู้เล่นเหล่านี้ เขาก็แทบอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึงผู้เล่นเหล่านี้! เป็นผู้เล่นขาจรทั้งหมด!ผู้เล่นขาจรที่อยู่ตรงหน้าแตกต่างจากที่เขาเคยเห็นอย่างสิ้นเชิง พวกเขาไม่มีเมืองหลักและกิลด์เป็นหลักแหล่ง แม้แต่เซิร์ฟเวอร์ภายในเกมก็ไม่ได้ระบุจำเพาะเจาะจง พวกเขาจึงกลายเป็นผู้เล่นขาจรที่ไม่ได้อยู่ในสังกัดใดสังกัดหนึ่งเย่ฮวาเก็บดาบในมือ เขากระตุกมุมปากพลันพูดขึ้นว่า“ฉันมาที่นี่เพื่อทำภารกิจ ไม่ได้มีเจตนาไม่ดี”“เก็บอาวุธเถอะ ถ้าเขาจะฆ่าพวกเราจริงๆ พวกเราก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี”เสียงอันทรงพลังของหญิงสาวคนหนึ่งพูดขึ้น กลุ่มผู้เล่นที่อยู่ตรงหน้าเย่ฮวาแหวกออกพร้อมกับร่างของหญิงสาวที่ก้าวเท้าเดินออกมาผู้หญิงคนนี้สวมใส่ด้วยเกราะหนังรัดรูปทั้งชุดด้านหลังมีซองใส่ลูกธนูที่สานด้วยหวายพาดอยู่ คันธนูรบในมือส่องแสงสว่างจางๆ คิ้วทรงคันธนูเข้ารูปกับดวงตากลมโต บนจมูกโด่งเป็นสันของเธอมีบาดแผ
