บนถนนภายในเมืองลั่วเซียวที่เต็มไปด้วยความคึกคักเย่ฮวาค่อยๆ ก้าวเท้าเดินไปด้านหน้า โดยมีหญิงสาวสวมใส่ด้วยเกราะสีเงินเดินตามหลังมาติดๆเขาไม่เคยพูดคุยกับผู้หญิงคนนี้มาก่อน แต่เขาจำได้ว่าเขาเห็นชื่อ ID ของเธอมาหลายครั้งแล้วหลิวหลี!เย่ฮวาหยุดยืนอยู่ภายในลานกว้างซึ่งเป็นจุดตั้งแผงลอยของเหล่าผู้เล่น เขาหมุนตัวหันกลับไปถามอีกฝ่าย“เธอเดินตามฉันทำไมเนี่ย?”หลิวหลีหยิบสมุดเล่มเล็กออกมา “ไอดอลช่วยเซ็นให้ฉันหน่อยสิ”เย่ฮวายกมือก่ายหน้าผาก “พอเถอะ เดี๋ยววันมะรืนพวกเราก็ได้เจอกันแล้วไม่ใช่เหรอ”เธอดึงสมุดกลับไปพร้อมกับมองเขาด้วยสายตาเป็นประกายระยิบระยับ “นายจะมาจริงๆ เหรอ? พาพ่าวโม่กับปิงหลีไปด้วยใช่ไหม?”เขาพยักหน้าเบาๆ “ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันเคยพูดโกหกกับคนในกิลด์หานเยว่เหมิงตั้งแต่ตอนไหนล่ะ?”หลิวหลีพึมพำ “ครั้งก่อนนายเพิ่งจะพูดว่าในชีวิตจริงของพี่หน่ายเป็นคน…”“ไปไกลๆ เลย!”……หลังจากเสวนากันจบแล้ว เนื่องจากตอนนี้ยังไม่มีธุระอะไรให้ต้องสะสาง เขาจึงตัดสินใจทำในสิ่งที่อยากจะจัดการให้เรียบร้อย นั่นคือจัดการกับหินภูเขาที่กินพื้นที่ในกระเป๋าเขามากถึง 200 ช่อง!ของเหล่านี้ไม่สามารถใช้งานได้ ถ้าหากวางไว้ในกระเป๋าก็มีแต่จะเปลืองพื้นที่โดยเปล่าประโยชน์ ถ้าหากนำไปถามหานหลินและจิ้งหย่าน่าจะมีประโยชน์กว่า ถ้าหากมันสามารถนำไปใช้ประโยชน์สำหรับภารกิจหรือใช้เป็นอาวุธได้เหมือนกับอนุสรณ์หลอมรวมวิญญาณขึ้นมาจริงๆ เขาคงรวยเล
