“ครืน…”จู่ๆ ก็มีโซ่จำนวนนับไม่ถ้วนโผล่ออกมาแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย จากนั้นโซ่เหล็กก็เจาะทะลุร่างของเย่ฮวาและท่านโห่วจนกลายเป็นรูพรุน!ท่านโห่วขมวดคิ้วเรียวยาว เสื้อคลุมสีขาวบริสุทธิ์ของเขาเปื้อนด้วยคราบเลือดสีแดงสด ใบหน้าของลัวเชวแสดงออกถึงความดุร้าย ปราณดำในมือหมุนวนอยู่รอบๆขณะที่โซ่ก็ยังเคลื่อนไปมาอย่างไม่หยุด เย่ฮวารู้สึกได้ว่าโซ่นี้กำลังดึงพลังออกไปจากร่างกายของเขาอย่างต่อเนื่องเย่ฮวารู้สึกได้ถึงลางสังหรณ์ที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่นัก เขาใช้เทเลพอร์ตเพื่อหนีออกไปจากจุดที่ยืนอยู่ หลังจากหลุดออกจากพันธนาการจากโซ่กลืนวิญญาณ เย่ฮวาก็พุ่งตัวเข้าใส่ลัวเชวอีกครั้งจู่ๆ ท่านโห่วที่ยืนนิ่งอยู่กับที่และถูกโซ่เจาะเข้ากลางร่างก็เปล่งเสียงร้อง “อื้ออ๊า” ออกมา เสียงของเขาทำให้เย่ฮวาเผลอสบถด่าภายในใจ!บ้าเอ๊ย! เสียงกระเส่าอะไรขนาดนั้น!เสื้อคลุมที่ชุ่มไปด้วยเลือดของท่านโห่วฉีกขาดออกจากกัน เลือดที่ไหลอาบแก้มก็ค่อยๆ ชะลอลง เย่ฮวาจึงใช้โอกาสนี้โจมตีลัวเชวต่ออย่างรวดเร็วตอนนี้การโจมตีของเขาเป็นไปอย่างดุเดือด จนแม้แต่ลัวเชวก็ยังยากเกินกว่าที่จะรับมือได้ เอฟเฟคดูดเลือดที่มีอยู่ 100% ทำให้เย่ฮวาสามารถยืนหยัดอยู่ที่นี่ได้อย่างมั่นคงโดยไม่ต้องกังวลว่าจะถูกฆ่าตายระหว่างการต่อสู้หลังจากใช้ดาบวาดเข้าใส่อีกฝ่ายติดต่อกันครึ่งนาที ในที่สุดลัวเชวก็ถูกเขาโจมตีเข้าใส่จนล้มลงไปกองอยู่บนพื้นโซ่ที่อยู่รอบๆ ตัวเริ่มอ่อนกำลังล
