้แต่ทหารที่กำลังช่วยลากทหารที่ตกลงไปก็อาจจะถูกดูดลงไปด้วย สิ่งนี้ไม่ต่างอะไรกับการรอคอยความตาย แม้แต่ลัวหนิงก็ขมวดคิ้วด้วยท่าทางตึงเครียดเพราะไม่รู้ว่าจะรับมือกับสิ่งนี้ได้อย่างไรเย่ฮวาก้าวเท้าไปด้านหน้า เขายื่นเท้าเหยียบลงบนพื้นทะเลทราย ถ้าหาก NPC ไม่ใช้สมองเพื่อคิดหาวิธีแก้ไขปัญหานี้ หลังจากนี้อาจจะมีศพจำนวนมากที่กองรวมกันอยู่ที่นี่ ซึ่งไม่ใช่เรื่องที่ดีแน่นอนลัวหนิงมองเขาพร้อมกับกล่าวเสียงขรึม “บังอาจ! ข้าบอกแล้วไม่ใช่หรืออย่างไรว่าทำอะไรตามอำเภอใจ! ทหารมาจับตัวเขาไว้เพื่อรอรับโทษทางการทหาร!”เย่ฮวากระตุกยิ้มจากนั้นก็หันไปหาลัวหนิง สกิลปลดปล่อยพลังขั้นเทพถูกส่งออกไป วินาทีต่อมาก็เกิดแสงสีทองปกคลุมรอบๆ ภายในฉับพลัน เขาพูดด้วยรอยยิ้ม“ฉันคือต้าซือจื๋อแห่งแดนสวรรค์ ศิษย์ของเทพพยากรณ์แน่ใจเหรอว่าจะจับตัวฉัน?”ลัวหนิงถอยหลังออกไปครึ่งก้าว ใบหน้าของเขาแสดงออกถึงความหวาดกลัว เขารีบสั่งให้ทหารถอยออกไป จากนั้นก็ยกมือขึ้นคารวะและโน้มตัวลงเล็กน้อย“ข้าน้อยมีตาหามีแววไม่ ท่านเทพพยากรณ์ผู้ยิ่งใหญ่โปรดอย่าได้ถือสา”เย่ฮวาโบกมือและพูดเบาๆ “ช่างเถอะ ฉันจะลองสำรวจแม่น้าทะเลทรายแห่งนี้เพื่อหาวิธีแก้ไข”หลังจากพูดจบ เขาก็ไม่ได้สนใจสายตาตกตะลึงของผู้เล่นที่อยู่รอบๆ พวกเขา แต่เดินออกห่างจากจุดที่ NPC ยืนอยู่เมื่อสักครู่ จากนั้นก็เดินตรงไปยังจุดกึ่งกลางของแม่น้าทะเลทราย เดินไปได้ไม่ถึงสองก้าว เท้าของเขาก็ถ
