แสงอรุณรุ่งแรกเริ่มปรากฏจากขอบฟ้า แสงสว่างและความอบอุ่นสาดส่องลงบนร่างกายของเย่ฮวาเย่ฮวายืนอยู่บนกำแพงเมืองของเมืองลั่วเซียว เมื่อจ้องมองความศิวิไลซ์ที่อยู่ด้านล่างกำแพงก็อดไม่ได้ที่จะกระตุกมุมปากยิ้ม เกมหลิงเกิงช่างเป็นเกมที่วิเศษจริงๆยอดเยี่ยมจนทำให้เขาทำใจไม่ได้ที่จะต้องออกจากเกมแห่งนี้เขาเอนตัวพิงเข้ากับกำแพงเมืองพร้อมกับหวนระลึกถึงช่วงเวลาที่เข้ามาในเกมแห่งนี้ในช่วงแรกๆ ความทรงจำเหล่านั้นทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมาบางทีสิ่งที่ทำให้เขารู้สึกมีความสุขมากที่สุดก็คงจะเป็นการได้รู้จักกับทุกคนเมื่อสักครู่เขาได้รับโทรศัพท์จากคุณมู่ เขาเองก็เห็นโพสต์ปักหมุดของลี่เฟิงเหลิ่งเช่นเดียวกัน ดังนั้นจึงโทรมาหาเขาด้วยน้าเสียงที่ค่อนข้างเคร่งขรึม บางทีอาจจะเป็นเพราะอยากพูดคุยเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของเขาและมู่จื่อหานก็เป็นได้ความประทับใจที่เขามีต่อคุณมู่คืออีกฝ่ายเป็นผู้ที่ประสบความสำเร็จในรอบด้าน เขารักและทะนุถนอมมู่จื่อหานเป็นอย่างมาก เขาเชื่อว่าบางทีคุณมู่อาจจะอวยพรให้กับความสัมพันธ์ของพวกเขาทั้งสองคนภายในใจของเขาไม่ได้คิดอะไรมากไปกว่าความรักเลยมู่จื่อหานเป็นลูกสาวของตระกูลมู่ที่เกิดบนกองเงินกองทอง เธอคือลูกสาวเพียงคนเดียวของเขา ส่วนเขาเป็นแค่ลูกชาวบ้านจากเมืองแห่งหนึ่งที่ไม่สามารถเทียบอะไรกับเธอได้เลย นอกจากรายได้จากเกมแล้ว รายได้ส่วนอื่นๆ ที่มีรวมกันยังไม่พอซื้อรถแบบเธอเลยด้วยซ้าพรุ่งนี้เ
