หัวเราะพรวด “ไม่เห็นต้องโกรธขนาดนั้นเลย ลี่เฟิงเหลิ่งพยายามจะหาเรื่องฉัน อีกเดี๋ยวฉันจะโพสต์กระทู้ลงเว็ปไซต์ พวกเธอก็เข้าไปคอมเมนท์ใต้โพสต์ของฉันเพื่อยืนยันความบริสุทธิ์ใจก็แล้วกัน ถ้าหากฉันจับปลาหลายมือจริงๆ พวกเธอจะยอมคุยกับฉันอีกเหรอ? ถึงแม้ว่าปลาที่ฉันจับแต่ละตัวจะหน้าตาดีมากๆ ก็เถอะ…”“เวลาแบบนี้ยังจะมีมาล้อเล่นอีก…” ในที่สุดมู่จื่อหานก็หัวเราะออกมา เธอยกกำปั้นขึ้นมาทุบหน้าอกเขาเบาๆเย่ฮวายักไหล่ “ตอนนี้เลเวลของฉันใกล้จะถึงเพดานสูงสุดของเกมแล้ว อีกไม่นานก็คงถึงเวลาออกจากเกมจริงๆ แล้ว คนพวกนั้นอยากทำอะไรก็ปล่อยไปเถอะ บนโลกใบนี้ย่อมมีคนที่เป็นศัตรูของฉันอยู่แล้ว ขอแค่พวกเธอเข้าใจฉัน ต่อให้ฟ้าถล่มลงมาฉันก็ไม่แคร์หรอก”“เอาล่ะๆ ฉันรู้แล้วว่านายหนักแน่นยิ่งกว่าอะไร นายรีบเข้าระบบแล้วโพสต์กระทู้เถอะ ฉันจะติดต่อไปหาคนภายในกิลด์พันธมิตรทั้งสี่และกิลด์อายฮว่าเพื่อช่วยยืนยันความบริสุทธิ์ใจของนาย ยิ่งจบปัญหาได้เร็วเท่าไหร่ก็ยิ่งดีเท่านั้น”มู่จื่อหานหันมาถอนหายใจเบาๆ “นายอย่าเอาแต่พูดว่าไม่สนใจสิตาทึ่ม ตอนนี้นายไม่ได้เป็นแค่เย่ฮวาแล้วนะนายคืออีเย่กูโจว นายกำลังแบกรับภาระหน้าที่ที่คนอื่นทำไม่ได้อยู่นะ”พูดจบพวกเธอก็เดินออกจากห้องไป ก่อนจะปิดประตูเยว่เอ๋อร์ก็หันมาแลบลิ้นให้เขาด้วยท่าทางซุกซน เขายิ้มตอบกลับไปจากนั้นก็ปิดประตูและเดินกลับมาเข้าระบบอย่างไม่รอช้าหลังจากเข้าสู่ระบบเขาก็ได้รับข้อความจ
